Tuesday, March 21, 2017

43. ජීවිතය අන් තැනක






ගලන නිල් දිය දහරක
විසුල පිණි පොද සුවයක
හරිත වන ගුල්මයකද
පරව ගිය පත් විසිරෙත...



දෙතොල මී මදු වෑහෙන
තුරුණු බව ඔද වඩනට
සිතක සටහන් බොඳ වෙත
වියැළි පත් නෙතු රවටත....


අසුරු සැණ කල් විසිරෙත
දිවිය එ සැනින් වියැකෙත
සදා සැනසුම් ඉසිරෙත
පතා ඉමි ඒ සුවයම.......


...විසිරි කවි....

Saturday, March 18, 2017

42. මම කවුද....?

මම කවුද කියන එක තරම් ලෝකෙ තියන ලොකුම හා උත්තර දෙන්න අමාරු ප්‍රශ්නයක් තවත් තියද මන්දා....තමන්ට තමන් හඳුන්වා දෙන්න අමාරුයි කියන්නෙ බරපතල ප්‍රශ්නයක්....




මම මේ කියන මගෙ ගැන විස්තරය....මේ ඔස්සේ කියවන කාට හරි වැදගත් වේවි කියලා මට හිතෙනවා....මොකද මම මේ ලියන්නේ පෞද්ගලිකව මම කවුද කියන එක නම් නෙවෙයි..මගේ වෘත්තිය ගැන ඉතාම සරල කෙටි සටහනක්...

මේක ගැන කියන්න අවුරුදු විසි දෙකක අතීතෙට යන්න වෙනවා...මොකද ඒ අතීතේ ගත්තාම එතැන ඉඳන් තමයි මගෙ වෘත්තීය ජීවිතේට අඩිතාලම වැටෙන්නෙ,....
උසස්පෙල ඉවර වෙලා...ගත කරන්න වුන කාලයෙදි අනිත් ලමයින්ට වගේම මටත් තිබුනෙ අවිනිශ්චිත බවක් අනාගතය ගැන...
88 -89 කාලෙ සාමාන්‍ය පෙල කරලා 92 උසස් පෙල කල අය දන්නවා ඒ තත්වෙ ගැන...

දකුණු පලාත වගේම රටම ගිල ගත්තු භීෂණය නිසා විශ්ව විද්‍යාල පද්ධතියම අඩාල වෙච්ච කාලයක්...එතනට තේරුණ අයත් පෝලිමේ සිටිය යුතු වුන යුගයක්

ජීව විද්‍යාව විශය ධාරාව කරන්න එක්කාසු වෙන හැම ලමයෙක්ටම වගේ මටත් තිබුණා ඒ කාලෙ දොස්තර හීනයක්...ඒ හීනෙ කොහොම ආවද දන්නේ නෑ...නමුත් එක්කො මම දක්ෂ මදි වෙන්න ඇති...නැත්නම් උනන්දුව මදි ඇති...ඒ හීනෙ බොඳ වුණා...

නමුත් ඉස්පිරිතාලෙකට ගිහින් ඒ ආවේණික ගන්ධය ආඝ්‍රාණය කරන්න වත් බැරි වෙච්චි මට...( ඒ කාලෙ හොස්පිටල් වල ආවේණික ඝන්ධයක් අනිවාර්යයෙන්ම තිබුනා...) මේ රෝගීන් එක්ක වැඩ කරන උණ කොහෙන් ආවද මන්දා

කොහොම නමුත් ඒ කාලෙ අයදුම් කල විවිධ පාඨමාලා අතරෙ තිබුණ මෙන්න මේකට මාව තේරුණාම අපෙ අම්මලා ටිකක් හොයල බලල තිබ්බා මොකක්ද මේ  " වෘත්තීය චිකිත්සාව " කියන්නෙ කියලා

අම්මාගෙ පාසලේ ගුරුතුමියකගෙ සහෝදරියක් උන්නා මේට්‍රන් කෙනෙක්...එයා අම්මට කියලා තිබුණෙ..ආ ඕක අර අංගොඩ වගේ හොස්පිටල් වල මානසික ලෙඩ්ඩුන්ට වැඩ උගන්වන එක නෙ ...කියලා...වැඩ කියන එකෙන් එයා අදහස් කලේ මැහුම් ගෙතුම්..මල් හදන ...වගේ ඒවා...


අපෙ අම්මායි තාත්තයි මට තීරන වලදි බල කලේ නෑ...නමුත් අම්මා කිව්වෙ...හරියකට කෙලින් මැස්මක් මහගන්න වත් කඩදාසි මලක් හදාගන්නවත් ඔයාට බෑනෙ...ඕක හරියාවිද මන්දා කියලා

කොහොම හරි ගිහින්ම බලමු කියලා....රුහුණ්ට ජීව විද්‍යා උපාධියට තේරුණ එකත් පැත්තකට දාල මං කොළඹ ආවා..ජාතික රෝහලට මෙන්න මේ දේ ඉගන ගන්න....ආවම තමා මේක ඔය කියන මල් හැදිල්ලට එහා යන කෝස් එකක් කියලා මටම තේරුණෙ....

කොලඹ ඇවිල්ලා දෙවසරක කාලයක් බෝඩිම් වල කටු කාගෙන නිවාඩු නැතුව ඉගන ගන්නට උනා...ඒක මං හිතන්නෙ ලෝකෙ කොහෙවත්ම නැති තරම් ටෆ් කෝස් එකක්....ඒකෙ ඇතුලෙ තිබ්බ අත්දැකීම් කියන්න ගියොත් මේ පෝස්ටුවෙ මුඛ්‍ය අරමුණ යට යන නිසා....මම ඒ ඉසව් වලට නොයා එන්නම්...

කොහොමින් කොහොම හරි මම ඉගන ගත්තු දේ රැකියාවකට වඩා ලං වෙන්නෙ සේවයකට කියලා දැන් මම අවුරුදු විස්සක සේවා කාලය තුලින් අවබෝධ කරන් ඉන්නවා....








වෘත්තීය චිකිත්සාව කියන්නෙ ඉංග්‍රිසියෙන්  occupational therapy වලට...මේ occupation  කියන වචනෙන් එන අදහස රැකියාවක් හෝ වෘත්තියක් කියන එක නම් නෙවෙයි....නියැලීම යෙදීම කියන එකයි....අපි ජීවිතයේ යම් යම් ක්‍රියාකාරකම් වල උපතේ සිට මියෙන තුරුම නියැලෙනවා

මේ නිරත වීම..සමහර විට අධ්‍යාපන කටයුතු..ව්‍යාපාරික කටයුතු ,...රැකියාවේ කටයුතු ඒ වගෙම විනෝදාංශ වගේ දේවල් ..ආ...තව ආගමික කටයුතු...ඔන්න ඔය වගේ කොයි තරම් නම් දේවල් වල අපි නියැලෙනවද

අපිට අසනීපයක් සරලවම කිව්වොත් උණක් හෙම්බිරිස්සාවක් හැදුණත්...අපිට වෙන්නෙ අපේ සාමාන්‍ය ජීවන රටාව අඩාල වෙන එක...එතකොට වෙනදා වගේම කන්න බොන්න බෑ...ඇඳෙන් නැගිටගන්න බෑ...තමන්ගෙ වැඩ වලට කවුරු හරි උදව් වෙන්න ඕන ..රස්සාවට පාසලට යන්න බෑ...ඔහොම එකින් එක සම්බන්ධ වෙන ගැටලු මහ ගොඩයි...එතකොට මේ අඩාල වෙන්නෙ අපේ ජීවන රටාව

මම සරලම උදාහරණය්කින් මේ නියැලීම ගැන කිව්වට මගේ වෘත්තියෙන් උපකාර ලබා ගන්න එන්නෙ ඊට වඩා බරපතල ආබාධ සහිත වන අය

හොඳයි අපි එහෙනම් මේ වෘත්තීය චිකිත්සාව කියන්නේ මොකක්ද කියලා ටිකක් බලමුද...



වෘත්තීය චිකිත්සාවෙන් කෙරෙන්නේ දීර්ඝකාලීනව හෝ කෙටි කාලීනව ශාරීරික හෝ මානසිකව එහෙමත් නැත්නම් අවබෝධාත්මක පැත්තෙන් ආබාධ සහිත වන අයට නැවත ක්‍රියාකාරී පලදායී දිවියක් ලබා දීම

මේ කාර්‍යය පහසු නැහැ...මෙහෙම කරද්දි අපිට සිද්ධ වෙනවා...ඒ රෝගියාගෙ නොහැකියාවන් මෙන්ම හැකියාවන්ද සලකා බලන්නට....මොකද සමහරක් රෝගීන් ගත්තාම ඔවුන් ගෙ ක්‍රියාකාරිත්වය මුලින්ම ඇත්තේ හුස්ම වැටෙන එක එහෙමාත් නැත්නම් ඇස් කරකවා වටපිට බැලීම පමණක් වෙන්නට පුලුවන්...


ඒකත් මනුස්සයෙක්ට කොච්චර වටිනවද කියලා අපිට තේරෙන්නෙ නැහැ...නේද...නමුත් ජීවිතයෙ එල්ලී සිටීමට අවශ්‍ය වන එකම අපේක්ෂාව එය වන්නටත් පුලුවන්..

මේ සියලු හැකි නොහැකි කම් විවිධාකාර පරීක්ෂණ හරහා...රෝගියාගේ ඇගයීම් පරීක්ෂාවක් කරල..අපි ඔහුට ප්ලෑන් එකක් හදාගන්නව...ඉදිරි වැඩ කටයුතු වලට...




වෘත්තීය චිකිත්සාවේ එන ප්‍රධානම ප්‍රතිකාර ක්‍රමය තමයි ....ක්‍රියාකාරකම්...නිකම්ම නිකම් ක්‍රියාකාරකම් නොවෙයි...ප්‍රතිකාරාත්මක ක්‍රියාකාරකම්......
කිසිම යන්ත්‍රයකට උපකරණයකට කල නොහැකි බොහෝ දේ අපිට මේ හරහා ජීවිතයකට ලබා දෙන්න පුලුවන්...



ඉතින් අදට සමු දෙන්න මට...ඉක්මනින් ඉතිරි කොටස ලියාගෙන එන්නම්...


ස්තුතියි...

Thursday, March 16, 2017

35. සෞඛ්‍ය සටහන් මග හැරුණා නම්.....

විසිරිගෙ රැකියාව අයිති සෞඛ්‍ය ක්ෂේත්‍රයට....ටිකක් ආගන්තුක වෘත්තියක් ඒක....ඒත් විසිරි කැමතියි...ඒ හරහා කවුරුන් හෝ දැනුවත් කරන්නට..

ඒ නිසා කාලයක්ම සඟරා පුවත්පත් සහ වෙබ් අඩවි වලට විසිරි ලිපි ලිව්වා..ඒ ලිව්ව ලිපි වලින් දැනුවත් වුණ අය ගොඩක් ඉන්නවා...ඒ ලියපු සමහර සටහන් පෙලක් විසිරි...මෙන්න මේ බ්ලොගේට එක් කලා බ්ලොගේ පටන් ගනිද්දිම...

අපි ලෙඩ රෝග ගැන දැනුවත් වුණත්..ආබාධ ගැන දන්න ප්‍රමාණය ටිකක් මදි...ඒ නිසාම විසිරි ඒ ගැන ලිව්වා....තවත් තියනවා ලියන්නට....
ඉතින් මේ පොඩි ආපසු හැරී බැලීම...මගේ බ්ලොගේට යන එන අයට....පහත ලින්කු දිගේ ගිහින් ඕන් නම් කියවන්න ඉඩක් ඇති වෙලාවක...කම්මැලි හිතෙන එකක් නැහැ....

අනිත් දේ තමයි අපිට මේ හරහා කවුරුන් හෝ එක් අයෙක් හරි දැනුවත් කල හැකි නම්..ඒක ගොඩක් වටිනවා...
මොකද......
නීරෝගී කම හැර සැපතක් ලොව වෙන නැති හෙයිනුත්....
වලක්වා ගැනීම ....පසුව බෙහෙත් සෙවීමට වඩා අගනා හෙයිනුත්...

විසිරි හුඟක්ම වැඩ කලේ ආබාධ සහිත දරුවන් එක්ක...ඒ නිසා ඒවා ගැන ලිව්වා ගොඩක්....
මෙන්න මේ ලිපියෙන් කියවෙන්නෙ.... .ආබාධ සහිත දරුවෙක් හඳුනා ගන්නේ කොහොමද  කියලා



ස්පර්ශ සංවේදනය එහෙමත් නැත්නම් දැනීම ගැන ගැටලු ඇති දරුවන් හඳුනා ගන්න විදිය මෙන්න මෙතැනින්.....ස්පර්ශ සංවේදනය සහ ඔබේ දරුවා



හැම දරුවෙක්ම එක හා සමාන ව සුන්දරයි..ඒ ගැන හිතන කොට විශේෂ අවශ්‍යතා ඇති දරුවන් එහෙම නොවෙයි කියන්නෙ කොහොමද....මේ ඒ ගැන ලිපියක්..මෙතනින් බලන්න



ළමයි අකුරු ලියන්න හරිම කම්මැලියි..ඒත් සමහර දරුවන් එහෙම නොලියන්න විශේෂ හේතු තියනවා...මේ අකුරු ලියන්න කම්මැලි වෙච්ච දරුවෙක්ගේ කතාව


මග හැරුණ පෝස්ට් ටිකක් මතක් කරල දීලා යන්න කඩිනමින් ආවේ....කැමතියි ඔබ කියවලා...කාට හෝ මේ දැනුම අවබෝදය බෙදා දෙනවා නම්...

ස්තුතියි ඔබට


Monday, March 13, 2017

41. මං ආසම කරන දේවල්


ඉතින් සුබම සුබ දවසක් වේවා හැමෝටම


ඔන්න අද උදේ වැඩට එන්න බස් එකට නැග්ගම....පුරුදු පරිදි ජනේලයක් අයිනෙ ආසනේ ලැබුණම ...විසිරි සැරිසරන්න ගත්තා කල්පනා ලෝකෙ...
පැය එකහමාරක් විතර බස් ගමනෙ යෙදෙන කොට එක්කො පොතක් කියවන එක ,,...නැත්නම් මූණු පොතේ ඕපාදූප කියවන එක ...හැරුණාම ඉතින් කුකුල් නින්දක යෙදෙන එක තමා විසිරි කරන්නෙ

මේ දවස් වල අපේ රටේ මිනිස්සුන්ට තියන ලොකුම ප්‍රශ්නෙ වික්ටර් රත්නායක මහත්තයා කසාද බැන්ද එකනෙ.....ඒ නිසා මුලු මුහුණු පොතම ඒකෙ විද්වත් කිරා බැලීම් වල යෙදෙන්න අරන්

අනුන්ගෙ කසාද සහ පෞද්ගලික සම්බන්දතා ගැන වද වෙන්න මම බොහෝම අකමැතියි...ඒ නිසා ඔන්න මුහුණු පොත වහල දාල විසිරිගෙ අනන්තයට එහා යන කල්පනා ලෝකෙට හෙමීට ගොඩ වැදුණා....

එක ඉසව්වකින් පටන් අරන් ...කොහේ හෝ නිමාවක් නැති කල්පනා චාරිකාවල යෙදෙන මනසක් හිමි එකත් එකාතකට හරි වටිනවා.

කෙනෙක් ඉස්සෙල්ලම කල්පනා ලෝකෙ කිමිදෙන කොට මතකයට සිහියට එන පලවෙනි දේ තමන්ගැනම නෙ....
මම ඉතින් ඔන්න මගෙ ගැන ටිකක් හිතුවා....

මේ හිතද්දි...මට මතක් උනා...පහු ගිය දිනයක රසිකලොජි බ්ලොග් එකේ අහලා තිබුණා...අකමැතිම දේ දහයක් ලියන්න කියලා......මාත් ලිව්වා...රසික ඒක කියවලා ....ඒ ඔස්සේ ලියන්නත් කිව්වා...ඒවත් ඉඩ ඇති අන්දමකට ලියන්න හිතාගෙන ඉද්දි ,.....මම මේ කල්පනා කලේ මම කැමතිම දේ මොනවද කියලා

අනුපිලිවෙලකට එකේ සිට ගොඩ ගහන්නට බැරි උනත්...මම කැමති දේවලුත් සෑහෙන්න තියනවනෙ බලන් යද්දි....ඉතින් ඒ දේවල් ගැන මම මෙහෙම ලියනකොට මේක කියවන ඔබත්...හිතන්න ඔබ කැමති දේ කොච්චර ඇත්ද කියලා....

1. මම ඉතින් ආස එක දෙයක් තමා කියවන එක...

කියවනව කියන්නෙ මේ නිකම් කට කහනවට ඔහේ වල්පල් කියවන එක නම් නෙවේ...( ආයෙ බොරු ඕන්නෑනෙ...ඒකත් බැරිම නෑ..හොඳ මුඛරි කටකුත් නැතුවාම නෙවේ...).....

ඉස්සරම පොඩි කාලෙ ඉඳන් විසිරි ආස කල දෙයක් තමා පොත් කියවීම...විසිරිගෙ තාත්තා කියන්නේ පත්තරයක් පොතක් අතට දුන්නා නම් ගේ දොර හොරු අරන් ගියත් විසිරි දන්නෙ නෑලු..ඒ ඉස්සර....ඒ වගෙම බත් පිඟාන එක අතකිනුත් පත්තර කෑල්ල තව අතකිනුත් ගත්තාම විසිරි කාල තියෙන්නෙ මොනවද විසිරිම දන්නෑලු...

මොනවා වුණත් ඒ දෙමවුපියන් වගේම පාසල ඇතුලු උන්න යාලු මිත්‍රයන් ඔක්කොම එක තාලෙ නිසා විසිරි අදටත් පොත් කියවනවා බොහෝම ආසාවෙන්.....

විසිරි ඒ ගැනත් බ්ලොග් පෝස්ටු ටිකක් ලියන්න ඉන්නෙ පොත්ගුල්ලියකගේ මතක කියලා...ඉදිරියෙදි

2. ලිවීම

 ඊලඟට ආස තව දෙයක් තමා ලියන එක...ඉස්සරම ඉස්කෝලෙ යන කාලෙ කොපි පොත් පිටු හත අටක් එක් කරල මල් කතා ලියලා පාඨක සමාජයක වැජඹිච්ච විසිරි...අම්මට හොරෙන් පත්තර වල කවි එහෙමත් ලිව්වා...
ඒ කාලෙ ඉතින් අම්මා ඔය බොලඳ වැඩ අනුමත කලේ නෑ....න්මෞත් පසු කාලීනව...විසිරි දිගටම කවි ලිව්වා...ඔය කාන්තා පත්තර ..සති අන්ත පුවත්පත්..වලට..

සෞඛ්‍ය ක්ශේත්‍රයට ආවම ....ඒ සම්බන්ධ ලිපිත් ලිව්වා...බ්ලොගෙත් ලිව්වා...තාමත් මේ ලියන්නෙ ඒ නොනවතින ලිවීම් පිපාසෙ නිසාමයි

විසිරි ලියපු සින්දුවක් ඔයාලට අහන්න මං වෙලාවක මේකෙ දාන්නම් කො

3. තෙවෙනි ඇස

ෆෝන් කට්ට අටවන් ෆොටෝ ගන්න එකෙන් පටන් ගත්ත විසිරිගෙ චායාරූප කරනය....අන්තිමේදි...කැමරාවක හිමිකාරියෙක් වුනාම තව වැඩිවුන ආසාවක් උනා...කොහෙන්වත් විධිමත් ඉගනුමක් නම් ලබලා නෑ...නමුත් ඇහැයි හිතයි එක්ක ඉඳ හිට ඒ සුන්දර දේ ඇසට අල්ලගන්න විසිරි ආසයි...
මේ තියෙන්නෙ අන්න ඒවගේ ගත්තු සමහර ෆොටෝ දෙක තුනක්





4. වගාව...ඔන්න ඊලඟ එක

හිතේ හැටියට සැරි සරන්න වත්තක් තිබුණ විසිරිගෙ ගම් පළාත ගත්තම දැන් ඉන්නෙ අල්ලක් තරම් ඉඩක....

නමුත් ඔන්න විසිරිගෙ ආසාව නිසාම ඒකෙ පොඩි ඉඩකත් විසිරි පොඩ්ඩක් වගා කර ගන්නවා...

උදේ හවස කොලඹ දුවන්නියෙක් වෙච්චි මට...උදේ වැඩට දුවන්න කලිනුයි...හවස වැඩ ඇරුණාම ගෙදර ඇවිල්ලායි... විනාඩි දහයක් දොලහක්..මේ වත්තෙ  ගත කරන්න ලැබෙන එකත් මානසික සුවයක්

ගහක් කොලක් අතගාන්න...ඒ හෙවනේ ජීවත් වෙන්න උරුම කම් කියපු ගැමියො විදියට දැනුත් මෙහෙම සුලුවෙන් හරි විඳින්නෙ ඒකයි...


5. ඇවිදිල්ල

අතිශයින්ම කාර්යබහුල රස්සාවක්...මහ වගකීම් ගොඩක්..එක්ක උන්නට...පිස්සුවෙන් වගේ ආස කරන දෙයක් තමයි ඇවිදින්න යන එක....මේ ලංකාව මොන තරම් සුන්දරද කියලා ඇවිදින කොටයි හිතෙන්නෙ....
කාන්තාවක්..මවක්..විදියට තනිව ගමන් බිමන් සංචාර කරන්න ඉඩක් නැතත් හැකි හැම විටම විසිරි ආසයි ඇවිදින්න...

මේ ලංකාව තුළ නොගිය තැන් නම් කොච්චරද....මේ ආත්මෙ නම් ඒවා ඉවර කරගන්න බැරි වෙයි....




6. ඉගැන්නිල්ල

විසිරිගෙ අම්මා ගුරුතුමියක්...විදුහල්පතිනියක්...විදියට වසර තිස්ගානක් ඉගැන්නුවා....ඒත්..ඇය විසිරි ඒ අංශයට යොමු වෙනවට මනාපයක් දැක්වුවෙ නෑ කියල විසිරිට හිතෙනව.....සමහරක් විට ඇගේ අත්දැකීම් එක්ක වෙන්න ඇති...
නමුත් ජීවිතේ තිබ්බ එක ආසාවක් තමයි උගන්වන එක....ඒක අන්තිමේදි එළි දුටුවෙ මේ රැකියාවට ආවම...

සේවා ස්තානයට එන විවිධාකාර සිසුන්ට කියාදෙන්න පටන් ගත්තු එක...අද විසිරිව පූර්ණකාලීන ආචාර්යවරියක් බවටම පත් කලේ නව පත්වීම එක්ක
උගන්වන එක තුලින් තමනුත් හැම විටම දැනුමෙන් යාවත්කාලීන වෙනවා...




7. ලෙඩ්ඩු බැලිල්ල

තෝරගත්තු ක්ශේත්‍රය අනුව විසිරි කලේ ශාරීරික ආබාධ නිසා රෝගී වුණ අයට ප්‍රතිකාර කරන එක...ඒක සමහරක් විට...හුඟ දෙනක් නොදන්න ප්‍රතිකාර ක්‍රමයක්...නම නම් ටිකක් වෙනස්...ඒ ගැන වෙලාවක ලියන්නම්කො..
අවුරුදු දහ අටක්ම විසිරි වැඩ කලේ ශාරීරික ආබාධ නිසා ඔත්පල වෙච්ච ලෙඩ්ඩුන්ට ප්‍රතිකාර කරන ලංකාවේ ප්‍රධානම රෝහලේ...
ගොඩක් අය නොදන්නා ආබාධයන් හා සබැඳුණු ප්‍රතිකාර ගැන හෙමි හෙමින් ලියන්නට විසිරි හිතාගෙන ඉන්නවා....
ඒ වගේම විසිරිගේ වඩාම කැමතිම සහ විසිරි ප්‍රවීණත්වයක් ලබලා කැමැත්තෙන්ම වැඩ කරන්නේ....උපතින්ම හා පසු කාලීනව ආබාධයන්ට ලක් වූ දරුවන්ට ප්‍රතිකාර කරන්නටයි



8. කල්පනා කිරීම 

ඔය චෙෆ් ලා අරුණ ලා එහෙම දන්නවා නෙ ඉස්සර පත්තර සඟරා වල තිබ්බා මිතුරු හවුල්...
ඒවායෙ තමන්ගෙ පොටෝ කෑල්ලක් එක්ක ඔන්න දානවා විනෝදාංශ කියලා...
ඕකෙ තිබ්බ එකක් තමා කල්පනා කිරීම...ඒ කාලෙ මට ඕක මහ ප්‍රශ්නයක්...කොහොමද අප්පේ මේ ක්ලප්නා කිරීම කියන එක විනෝදාංශයක් වෙන්නෙ කියලා....


නමුත් කාලයක් ගෙවිලා ඔන්න දැන් මට හිතෙනවා ඒකත් මහ අපූරුම විනෝදාංශයක් කියලා
කල්පනා කිරිල්ල කියන එක නිමක් නැති චාරිකාවක් වගේ...නිකම් සරලවම හිතුවොත් මට මේ පෝස්ට් එක ලියන්නට නිමිත්ත ආවෙත් ඒ කල්ප්නා ලෝකෙක ගිලීම නිසයි...

සමහරක් විට උදේ බස් එකේ කෝච්චියේ යද්දි දකින සුලු සිද්දියකින් මම යන කල්පනා සවාරිය නවතින්නෙ....මාතර අපේ ගමේ වෙල් දෙනියක..හරි..ගං ඉවුරක හරි...

ඉතින් හිතන්න කල්පනා කිරීම කෙතරම්ම අපූරුද කියලා




9. වේලුණ මල් වලින් සිතුවම් මැවීම

ඉස්සර ඉඳලා විසිරි ආසම කල දෙයක් මෙන්න මේක...

විවිධාකාර මල් කොල පොත් පිටු අස්සෙ දමලා වියැලුනාම රටා මවලා නිමැවුම් හැදීම..ඒක හරියටම භාවනාවක් වගේ දෙයක්..හිත එක් තැන් කරන...කාලෙකින් අතහැරුන මේ දේත් ආයෙම පටන් ගන්න ඕන කියලා විසිරිට හිතුනෙ...පරනම පරන පොත් වගයක් අවුස්සද්දි ඒකෙ ඇතුලෙ තිබිලා හමුවුන මල් වල වියැළුණු කොටස් වගයක් දැකලා...
මේ රුව නම් විසිරි කල එකක් නෙවෙයි..නමුත් බලන්නකො කොච්චර ලස්සනද මේව කියලා



10. බ්ලොගේ ලිවීම

දහවෙනි තැනට ඒක ලිව්වට ඒක අන්තිමටම කැමති එක නම් නෙවේ...මේ කැමති ලිස්ට් එකේ අනු පිලිවෙලක් නෑ..හැම එකටම එක වගේ කැමතියි

කාලයක්ම කලු සහ සුදු බ්ලොග් එකෙන් මම බ්ලොග් ලෝකෙ උන්නෙ..නමුත් කලු සුදු පාට වගේම තවත් පාට ජීවිතේට තියන නිසා මම විසිරි සිහිනයට ආවෙ....


කාලයක්ම බ්ලොග් එක නොලියා උන්න මට දැන් බ්ලොග් එක ආයෙම හුරුයි...ඒ වගේම මට කියවන්න අපූරු බ්ලොග් එකතුවකුත් ලැබුනා....ඉතින් ...මේක අර ලිවීම කියන මාතෘකාවෙන් එලියට අරන් වෙනම ලිව්වෙ ඒ නිසයි... 

ඉතින් සති දෙකක් විතර කල් ගියා ටික ටික මේක ලියන්න...


යළි හමුවෙමු එහෙනම්

Monday, March 6, 2017

40. ඇය

ඇය......





විපරීත වූ කාලයකට පසු ඇහැරුණාය..

ගතවූ කාලය අයිති අතීතයටද අනාගතයටද එසේත් නැත්නම් තවමත් මේ වර්තමානයමදැයි...විපිළිසර මනසින් යුතුව නොසිතා සිතුවාය...

කාලය බොහෝ දුර ගොසිනි...සයනයට කෙළින්ම ඇති කන්නාඩියට නොඑබීම ...හිසේ මතුවූ සුදු පැහැති ගස් දෙක තුනක් දුටුවාය...
ආපහු ඇවිත්....තමන්ටම කියා ගත්  හීන් සුසුමක් හෙළුවාය...එහෙත්...කරදර කාරී හැඟීමක් විනා...ශෝකයක් හෝ පසුතැවීමක් සුසුමට අයත් වූයේම නැත...

පෙර දා විටින් විට...මාරු කරමින් පාට ගැල්වූ කෙහෙ රොද...ඊලඟට පාට ගන්වන්නේ කුමකින්දැයි අද   සිතන්නට අවැසි වූයේද නැත...එය එසේ  තිබෙන්නට හරිනවාද...පාට ගල්වනවාද...ඔන්න ඔහෙ ඕන එකක්... නොසිතා සිතුවාය....

රාත්රිය ...නින්දත් නොනින්දත් අතර ගෙවී ගිය අන්දම  යළිදු සිහිකලාය....

කිසිවක්ම නොවන...කිසිවක්ම නොදැනෙන රැයක්...ගෙවී පහන් වන විට...මනසේ පත් වූ එම විපිරියාසය කුමක්දැයි  නොසිතාම සිතුවාය.ඇඳුම්වැටට අත පොවා ඇද ගත් සුදු පැහති තුවාය  රැගෙන අලස ගමනින් නාන කාමරයට වැදුන ඇය...කරාමය විවර කර ගලා යන දිය දහර දෙස බලා උන්නාය...

එකකට පසුව එකක්...ආපසු එකක්....ජල බිඳිති ගලන අන්දම...මුලින්  ජලයද පසුව  ජලයද එකක්ම වන අයුරු..යළිදු වෙන්කල නොහැකි අයුරු කිසිම හැඟීමකින් තොරව බලා උන්නාය...ගත  වැටී ගලා යන දිය පහර සිරුරේ තැන් තැන්හි....නොඇලී බිඳිති ලෙස නවතින අයුරු...නැවත තවෙකක් හා එක්ව ඔහේ ගලා යන අයුරු බලා උන්නාය...සිහින් මන්දස්මිතයක් මුවේ ඇතිවී නැතිව යන්නට ඇත...

සිරුරේ එවකට වූ කෝමල රේඛා බිඳෙන් බිඳ අතුරුදහන්ව ගොස් ඇති ආකාරය.... වෙනුවට..මේද තට්ටුවක් එතැන ආක්රමණය කරන්නට සැරසෙන අන්දම .....කන්නාඩිය පෙන්වා දෙන දෙස ඔහේ බලා උන්නාය....ජිම් එකකට යා යුතුයැයි...කලින් සිතුන සිතිවිල්ල හිතට නොඑනා අන්දම ගැන නැවතත් මෙනෙහි කලාය...

එකින් එක නැගෙන වියපත් රැල්ලක් දෙකක් ඇති මුහුණේ...දිදුලන ස්වභාවය...අතුරුදහන් නොවී තවමත් තිබෙනයුරු දුටුවාය...
 සියල්ලටම ඔබ්බෙන් ....කැඩපත තුළින්  වෙතම හැරුණ ...ගැඹුරු තෙත් දෑස දෙස ....මඳක් බලා උන්නාය...

දේදුන්නක් සේ හැඩ කල බැමි වලට යටින්...කඳුලු ඇති නැති මට්ටමට හැමදාම ඉතුරු වූ දෑස කෙතරම්ම පැහැදිලිව අද තමා දෙස  බලා හිඳීදැයි ඇය...අනායාසයෙන් සිතුවාය...

යන්තමට මදින ලද සුදු අත්දිග බ්ලවුසය හා කපු කලිසම...පුටුව මත හිඳ එනතුරා බලා සිටිනයුරු දුටුවාය...
ඇඳුම් ඇඟලා ගත් මුත්....ආලේපන දෙසට දිගුවන අත නිසොල්මන්ව බලා ඉන්නාඅයුරු හසරැල්ලක් සහිතව බලා උන්නාය...

හීනියට දැනෙන කුසගින්න ...මැඩ ගනිමින්...කුඩා කාමරයේ ගුරුලේත්තුවෙන් නවා ගත් දුඹුල් රසැති වතුර ජෝගුව දෙතොලට තබා එක්වරක් ගිල ගත්තාය...
කාමරය වසා යතුර ...මල්පෝච්චිය යටට පයින් තල්ලු කල ඇය...කරට එල්ලා ගත් රෙදි බෑගය...සකස් කර ගත්තාය..

බර පොදිය බිම තැබූ කල කෙතෙක් සැහැල්ලුදැයි ඇය  වැටහුණි....
හීන් පටි දැමූ පාවහනට පය රුවා ගත් කල...තමා නොවන කවුරුන් හෝ තමා ඉදිරියට තල්ලු කරනා බව ඇයට නොදැනී දැනින...

ඇය....අඩක් නැමුණු හිසින්...ඉදිරියට ඇදුණාය...ඉදිරියට...ඔව්..ඉදිරියටම....දිගටම පිය ඔසවා ඇවිද ගියාය....තිතක් වී නොපෙනී ගියාය

!!!!!!!!!

************************************************


විසිරි කතා ලියන්නෙ බොහොම අඩුවෙන්....මේ එහෙම ඉබේම ලියවුණ එකක්...ඔය විසිරිගෙ පතොක් කතාව ඇරුනම බ්ලොගේට ලියන්න තව ඇත්තෙ කතා එකක්ද කොහෙද....අනේ මන්දා කම්මැලියි කතා ලියන්න....