Saturday, July 2, 2022

23. අවසන් කොටස ( හසරැල් සැලුනාවේ)




 "නිවී ඇත්තම කියන්න. ඔයා අකැමතිනම් මම චූටිදුවට කියන්නම් වැඩිය මොකුත් කරන්න එපා කියලා" 

මානවී සහ හසිතට නින්දෙන් ඇහැරී හඬන කුඩා පුතුගේ රාජකාරි කර ගැනීමට ඉඩ දී සරෝජ් සමගින් යළි නිවස බලා පැමිණෙන නිවේතාගේ කල්පනා බරිත මුහුණ දෙස බලමින් සරෝජ් ඇසුවේ ඇය එතරම් සාද සමාජ වලට කැමැත්තක් නොදක්වන්නේ යැයි සිතූ හෙයිනි .

නිවේතා මද සිනහවක් පා සිය උර හිස වටා වැටුනු සරෝජ්ගේ අතකින් අල්ලා ගත්තාය. 

"ආස නැ.තු..ව නෙ.මෙ.යි .ඒත් අපි දැන් ව.ය.සයිනේ"

නිවේතා හීන් හඬින් පැවසුවේ පස අසුනේ සිටින සංජයට ද නොඇසෙන්නටය. සරෝජ්ගේ මුහුණේ ආදරය පිරි සිනහවක් පහළ විය.

"නෑ අපි වයස නැහැ.මට තාමත් ඔයා එදා වගේමයි. කෙල්ලගෙත් ආසාවනෙ නිවී. අපි පුංචියට පාටි එකක් ගම්මු" 

සරෝජ් හිරිපිටිය නිවේතාගේ හිස සිය උරහිසට වාරු කර ගනිමින් පැවසුවේය. මුවින් නොකීවද නිවේතාද එවන් සැමරුමකට කැමති බව ඔහු වටහාගත්තේ නිතැතින්මය.

"දැන් මේ යන ගමන් අපි ඔයාට හෙටට අඳින්න ෆ්‍රොක් එකක් ගන්න යං" 

සරෝජ් පැවසුවේ අතරැඳි ඔරලෝසුවේ වේලාව බලමිනි.

"සාරි අඳින්න ඕන නෑ නිවී. ඒකට ඔයාට කරදරයි.මම දන්න dress designer කෙනෙක් ඉන්නවා .අපි එයා ළඟ තියෙන ඇඳුම් බලන්න යං.shopping complex ගානේ රස්තියාදු වෙන්න ඕන නැහැනෙ එතකොට"

සරෝජ් හඳුනන ඇඳුම් නිර්මාණ ශිල්පිනියගේ ඇඳුම් නිර්මාණ ගොන්නෙන් නිවේතාහට ගැලපෙන ගවුමක් තෝරාගන්නට අසීරු නොවීය.

" ඔයා ඇඟ ශේප් එකට තියන් ඉන්න නිසා මේ ලා දම්පාට ෆ්‍රොක් එක ලස්සනට මැච් වෙනවා."

නිවේතා නිහඬ සිනාවකින් සරෝජ් දෙස බලා අනුමැතිය පැතුවාය.ඇයට මේ සියල්ල තවමත් සිහිනයකි.සරෝජ් ඇය ගත ලා උන් ඒ ඇඳුම දෙස බලා මහපටැඟිල්ල ඔසවා සිය කැමැත්ත ප්‍රකාශකළේය.

"ලස්සනයි"යැයි දෙතොළ මෑත්කොට රහසින් පැවසුවේය. ඒ ඇස්වල එවකටද වූයේ නොවියැකෙන පෙම්වත් බැල්මකි.

ගවුමට ගැලපෙන ආයිත්තම් ගැනීමට ගිය පැය දෙකකට ආසන්න සාප්පු සවාරියක අවසානයේ නිවේතා දැඩි වෙහෙසට ලක්ව උන්නාය. සරෝජ් ඇයගේ වෙහෙසට පත් වත දැක නිවෙසට යා යුතු බව තීරණය කළේය.

"ඔයාට වෙහෙසයි. අපි ඉක්මනින් ගෙදර යං"

නිවේතාගේ හිස සිය උරහිසට වාරු කොට ගත් සරෝජ් ඇයගේ සවනතට මිමිණීය.තමාගේ අපහසුතා ගැන පවා මේ තරම් දුරට සිතන ඔහු කෙතරම් ආදරණීය ස්වාමි පුරුෂයකු වේදැයි නිවේතාට සිතා ගන්නට නොහැකි තරම්ය. සිය ජීවිතයට අහම්බෙන් සපැමිණි ඔහු එකම දිනයකදී සිය පෙම්වතා වීම ද ඉන් අනතුරුව ඔහුගේ ජීවිතයෙන් තමා සදහටම ඈත් වී යාමද මිසක ඔහුගේ අයිතිවාසිකමක් කිසිදිනක තමා නොපැතූ බව නිවේතාට සිහිවිය.

එහෙත් අද වන විට ඔහු සිය ස්වාමිපුරුෂයා වීමේ මොහොත එළඹී ඇත.එය සිතට ඇති කරන්නේ ඉමහත් ආනන්දයකි.

නිවේතා නිවසට පැමිණි විටම ඇය පිළිගන්නට ඉදිරියට දුව ආවේ චාමලීය.ඇයගේ වත සිනහවකින් හැඩවෙමින් තිබුණි.මේ වන විටත් මානවී චාමලී සහ සංජය ඇතුලු කාර්‍ය මණ්ඩලයට වැඩකටයුතු පවරා ඇතුවා වන්නට බොහෝ ඉඩ ඇත.

"චාමලී , මැඩම්ට හොඳටම මහන්සියි වොෂ් එකක් දාලා චේන්ජ් කරන්න උදව් වෙන්න" 

සරෝජ් හිරිපිටිය නිවේතාගෙ අත මුදාහරිමින් චාමලී වෙත ඇයව පැවරුවේය. ඇස් ඉඟියෙන් කාමරයට යන්න යැයි පවසා ඉහළමාලයට පිය එසවීය.

"මැඩම්ගෙ මුහුණේ ලස්සන අද ? සතුටින්ම ඉන්න මැඩම් .ඉතිං හෙට ඔක්කොම දේවල් හරි ලස්සනට සිද්ධවේවි."

චාමලී ඇඟ සෝදා පැමිණ ඇඳුම් ගතලූ පසු නිවේතාගේ ඇඳුම් සකස් කරමින් පැවැසුවාය. මඳ වෙහෙසක සිටි හෙයින් රාත්‍රී ආහාරය වන තුරු මදවේලාවක් සයනයට වී වැතිර උන් නිවේතා සරෝජ් සමඟින්ම රාත්‍රී ආහාරය ලබාගත්තාය.

"නිදිමතද ඔයාට?"

රාත්‍රී ආහාරය අවසන්ව කාමරය වෙත නිවේතා අතින් අල්ලාගෙන යන අතරේදී සරෝජ් හිරිපිටිය ඇසුවේය. නිවේතා හිස දෙපසට වනා නිදිමතක් නැති බව හැඟවූවාය.

"අපි ටිකක් කතා කරමු එහෙනම්"

සරෝජ් නිවේතා සමගින් පියමැන්නේ නිවේතාගේ කාමරයට යාබදව ඇති එළිමහන් වැරන්ඩාවටය.සඳ එළිය ගස් අතරින් පෙරී ගෙන ගලා එමින් තිබුණි.මඳ සුළඟේ දැවටී එන සේපාලිකා මල් සුවඳ නැහැ පුඩු සිසාරා හමා යන්නට විය.

"සේපාලිකා?"

නිවේතා සරෝජ් හිරිපිටිය දෙස බලමින් ඇසුවාය.

"ඔව් මම පැලයක් ගෙනල්ලා හිටෙව්වේ මේ වත්ත ගත්තු දවස් වලමයි.දැන් මේකෙ මල් පිරෙනවා.ඔයාට මතකද ඉස්සෙල්ලා මම ඔයාලගේ ගෙදරට ආව දවසේ ඔයාලගේ සේපාලිකා ගහෙන් මල් ටිකක් අරන් ඔයාගේ අතේ කිව්වා"

අතීත මතකයන් ඇවිස්සීම තරම් සුන්දර දෙයක් ජීවිතවල තවත් තිබේද ? එහෙත් මෙතුවක් කාලයකට තමාගේ යටි සිතේ පමණක් තිබේ යැයි සිතූ ඇතැම් සුන්දර මතකයන් සරෝජ් වෙත ද ඒ ආකාරයෙන්ම ඉතිරිවී තිබීම නිවේතාට අදහා ගන්නට ද නොහැකි තරම් විය. 

"ඔහොම මගේ දිහා බලන්නෙ ඇයි ඔයා හිතනවද මට ඒ දේවල් අමතකයි කියලා?"

සරෝජ් ඇසුවේ නිවේතාගේ විශ්මයට පත් මුහුණ දෙස සිනහ වෙමින් බලමිනි. 

"ආ ඒක නෙමෙයි මම අහන්න හිටියේ ..අර පොත් ඇතුලෙ තිබුනා බොහොම පරණ චොක්ලට් කොල කොළ වේලිච්ච මල් ඒ වගේ දේවලුත් .ඒ දේවල් වලට සම්බන්ධකම මට හිතාගන්න පුළුවන්. ඒ උනාට ඒව කොහොමද ඔයාගේ අතට ආපහු හම්බ උනේ ?"

සරෝජ් හිරිපිටිය ඒ චොක්ලට් දවටන සහ වියළි මල් ඔවුන්ගේ අතීත මතකයන්හි සිහිවටන බව දැන උන්නේය .නමුත් ඒ දේවල් නිවේතා වෙත යළි තිබෙන්නේ කෙසේ දැයි ඔහුට පැනයක් ඇතිවිය .

"ඒ කා.ලෙම ම.ගේ බ.ඩු ටික කුඩ..ම්මාලා නි.ලීකා ගේ ගෙදරට ගෙ.නැ.ල්ලා දා.ලා ති.බුණා. ඒවා මට නි.ලීකා ආ.ප හු දුන්නා" 

ජීවිතයේ සොඳුරුම යැයි කිව හැකි මතක පරිච්ඡේදයක සිහිවටන තමන් සතුව අදටත් ද තිබෙන්නේ එසේ බව නිවේතා පැහැදිලි කළාය.

"නිවී මට ඔයා එක්ක කතා කරන්ඩ ඕනේ .මේ marriage එක සම්බන්ධයෙන් ඔයාට මුකුත් අකමැත්තක් එහෙම තියෙනවද .එහෙම නැත්නම් මොනවා හරි ප්‍රශ්නයක් ..?"

සරෝජ් ඇසුවේ නිවේතාගේ සුරත සිය ළය මත තබාගෙන දෑස් පියා ගනිමිනි. 

නිවේතා සිය කොපුල් රත් පැහැයට හැරෙන විට බිම බලාගෙන සිනහසුනාය .ඇත්තෙන්ම ජීවිතයේ හතරවන දශකයද ගෙවා හමාර කොට ඇති හෙයින් තමන්ගේ ජීවිතයේ අභ්‍යන්තරයේ ඇති සිතුම් පැතුම් ගැන නිවේතාටද දැනට ඇත්තේ තරමක් අපැහැදිලි තත්ත්වයකි.එහෙයින් කුමක් කියන්නටද හරියටම සිතාගත නොහැකිව ඇය මුණිවතම රැක ආය 

"මැරේජ් එකට පස්සේ පස්සේ අපි දෙන්නගේ ජීවිතේ මොන විදිහට ගතවෙයිද කියලා ඔයාට බයක් තියෙනවා නං ඒ බය අතාරින්නයි මම මෙහෙම කතා කරන්න හිතුවේ .නිවී අපි දෙන්නට සතුටින් ජීවත් වෙන්න පුළුවන්. මේ සම්බන්ධකම ගැන ඔයා බයෙන් සැකෙන් වගේ හිතන්න උවමනා නැහැ. කාලයට ඉඩ දෙමු අපි අපිට ලං වෙලා ජීවත් වෙන එකනේ වැදගත්ම දේ" 

දෙදෙනකු අතර ඇති අවබෝධය ආදරය මත පදනම් වනවිට සැක සංකා බොහොමයක් බොහෝමයක් ජීවිතයෙන් ඈත්ව යයි .යහපත් මානසික බැඳීමක් ඇති වන විට පුද්ගලයන් දෙදෙනකු අතර සිදුවන කායික බැඳීම ද බෙහෙවින් සුන්දර වනු ඇති බව සරෝජ් දැන උන්නේය .ඉතින් කෙසේ වුවත් හෙට සිට ඇය සිටින්නේ තමාගේම වෙමිනි.

 

වෙනදාටත් වඩා සොඳුරු ලෙසින් දවස උදාවන විට නිවේතා සිටියේ රූපලාවණ්‍ය ශිල්පිනියක විසින් සොඳුරු ලෙස හැඩගන්වන මොහොතේය .උදෑසන සරෝජ්ගේ නිවසේම විවාහය ලියාපදිංචි කිරීමේ කටයුතු සිදු කරන්නට තීරණය වූ අතර ඒ සඳහා තෝරා ගත් කිහිප දෙනෙකුට පමණක් ඇරයුම් කරනු ලැබ තිබිණි .

මානවී සහ හසිතත් හසිතගේ දෙමව්පියනුත් සුභාෂිණීගේ දෙමව්පියනුත් නිවේතාට ප්‍රතිකාර කළ සරෝජ්ගේ වෛද්‍ය මිතුරාද ඒ මොහොතට පැමිණ සිටියහ .නිවේතා සුභ මොහොතේදී ආලින්දයට කැඳවාගෙන එන මොහොතට ඇයට අත දුන්නේ මානවීය .ජීවිතේ මෙවන් සිදුවීම් කෙතරම් අහඹුදැයි සියල්ලෝම සිතූහ.නිදහසේ ලියා පදිංචි කරන්නට කල් වේලාව ඇති හෙයින් නිවේතා සහ මානවී ආලින්දයේ අසුනක හිඳුවා සරෝජ් හිරිපිටිය මදක් ඉදිරිපසට ඇවිද ගියේය .මිදුලට පැමිණි නාදුනන රියකින් පැමිණියේ නොසිතූ පුද්ගලයන් කිහිපදෙනෙකි . නිවේතා දෑස් අදහාගත නොහැකිව මොහොතක් බලා උන්නාය.

ඉදිරිපස දොරින් අඩියට දෙකට පැමිණ ඇය බදා ගත්තේ නිලීකාය. ඇය පසුපසින් ඔහුගේ ඇයගේ සැමියා සහ රත්නායක මාමාත් නැන්දාත් සිනහා වතින් පැමිණ සිටියහ.

"ඔයා කවද්ද ආවේ?"

නිවේතා අදහාගත නොහැකිව අසමින් බලා උන්නාය. 

"අපිට ලංකාවට ආවේ පෙරෙයිදා .මොකුත් නොකිය සප්‍රයිස් කරන්න ඊයේ එන්න හදනකොට සරෝජ් අයියා තමයි කිව්වේ හොඳම සර්ප්‍රයිස් එක තියෙන්නේ අද කියලා අදම එන්න කියලා" 

නිවේතා සුපුරුදු රැවුම් බැල්ම සරෝජ් වෙතට හෙළුවාය. 

"අනේ අනේ අද දවසේ වත් මට රවන් නැතුව ඉන්නකො මැණිකේ"

සරෝජ් හිරිපිටිය සිනාපිරි වතින් පැවසුවේ සෙස්සන්ද සිනහාගන්වමිනි .

ඉතින් සතුටු සාමීචි සාද කතා මැද නැකැත් වේලාවද එළඹිණි.

සොඳුරු අන්දමින් ගතවී ගිය කාලයකදී සරෝජ් හිරිපිටිය නිවේතා රසාදරී ගමගේගේ නීත්‍යානුකූල ස්වාමි පුරුෂයා ලෙසින් අභිසෙස් ලැබුවේය.දෑඟිලි වල රන්මුදු පැලදුනි. නිවේතාගේ ගෙල වටා සොඳුරු හැඩයක් දැරූ රන් මාලයක් පළඳමින් සරෝජ් හිරිපිටිය ඇයගේ ගෙල යාන්තමින් සිපගත්තේය.

"දැන් ඉතින් කිසිම දෙයක් බැහැයි කියලා බෑ" 

නිවේතා ඒ පහසින් ඇකිලී යද්දි සරෝජ් ඇයගේ සවනතට කෙඳිරුවේය .

සුභාෂිණීගේ දෙමවුපියන් සිය දියණියගේ විවාහය දා මෙන්ම අද දිනයේ ද සතුටු වූයේ සතුටු කඳුළු පිසලමිනි . ඔවුන් රත්නායක මාමා සහ නැන්දා සමගින් අලුතෙන් හැඳුනුම්කම් හිතවත්කම් ඇති කරගත් අතර මුළු නිවස පුරා සිනහා කතා පැතිරී යමින් තිබුණි .

මානවීගේ සිඟිති පුතු සරෝජ් හිරිපිටියගේ අතේ දැවටෙමින් සිටියේ බොහෝ කාලයකට පෙර මානවී ඔහුගේ දෝතේ සුරතල් සුරතල් වූ ආකාරයටය .

"ඉස්සර අම්මත් ඔහොම තමයි මගේ අතේ හිටියේ දන්නවද චන්ඩියො" 

සරෝජ් හිරිපිටිය සිය මුනුපුරා ඉහලට ඔසවමින් ඇසුවේය.මඳ සතුටු සිනා සපිරි මුහුණු අතරට නොනැවතී මහා සිනහවක් මවන්නට කුඩා මුණුපුරා සමත්වූයේ ඒ මොහොතේය .

"අයියෝ මේ කොල්ලා කළ වැඩේ .දැන් දැන් ඉතින් අංකල්ට ආයෙ ඇදුම් මරු කරන්න වෙනවා" 

මුහුණ දිගේ ගලා හැලෙන තෙතමනය සහ සරෝජ්ගේ කමිසයද තෙමාගෙන ගලා බසින්නට වූ මොහොතේදී මානවී කෑගසමින්ම වහ වහා සිය පුතු අතට ගත්තාය . නිවේතා දෝතින්ම ඇයගේ මුහුණ වසාගෙන සිනාසෙන්නට පටන් ගත්තාය. 

"අර මොකටද ඇඳුම් මාරු කරන්නේ? මේවා තමයි සුභම ලකුණු ජීවිතේට ලැබෙන"

සරෝජ් හිරිපිටිය සිනහවතින් පවසමින්ම නිවේතාගේ අතින් අල්ලා ගත්තේ ජීවිතයේ සොඳුරුම සුභ ගමනකට පියවර පෙරට තබමිනි. ඒ පියවරක් පියවරක් පාසා සරෝජ් හිරිපිටිය නිවේතාගේ වතෙහි උදාවී සැලෙනාවූ හසරැල් සිය වතෙහිද තවරාගත්තේය.

********************************************************************** 

සමාප්තයි !

ඉතින් ස්තුතියි මා සමගින් රැඳී උන්නාට. 


කිත්මා වාසනා දහනායක 

(විසිරි සිහින)


Sunday, June 26, 2022

22. විසි දෙවෙනි කොටස ( හසරැල් සැලුනාවේ)

 


පමාවට සමාවෙන්න .....

*****************************************************

"සර් සර්...කෝල් එකක්"

චාමලී කඩාබිඳගෙන මෙන් කාමරයට ඇතුළු වූයේ ඒ ඇසිල්ලේමය. නිවේතාගේ දෑත මුදාහළ සරෝජ් නැගී උන්නේ එකම එක බැල්මක් ඇයවෙත තබාය.චාමලී ආවාට ගියාට කාමරයට එසේ කඩා වැදෙන්නේ නැතිබව සරෝජ් මෙන්ම නිවේතා ද දනී.කුමක් හෝ හදිසියක් මිස අන් කිසිවක් හිතාගන්නට නොහැක.

"සර්ගෙ ෆෝන් එකට දිගටම ගත්තාලු.ආන්ස්වර් නැති නිසයි මගේ එකට ගත්තෙ"

කාමරයෙන් පිටව යන සරෝජ් පසුපසින් දුව යමින් චාමලී පැවසුවාය.නිවේතා කිසිවක් හිතා ගන්නට නොහැකිව උන් අසුනේම ඔහේ උන්නාය.සරෝජ් කාමරයෙන් පිටව ගිය වහාම නිවේතා වෙත ආ චාමලී ඇයව අසුනෙන් නැගිටුවා ගෙන කාමරය තුළට කැඳවාගෙන ගියාය.මොහොතකට පෙර සිදු වූ සිදුවීම හෙයින් නිවේතා උන්නේ අන්දමන්ද වූ ස්වභාවයකිනි.එහෙයින් ඇයට සරෝජ් හිරිපිටිය මේ සා කලබලයකින් කාමරය වෙත යළි පිටත්වීම සිතාගන්නට අසීරු විය.

නිවේතා සයනයේ හිඳගෙන සිටියදී සරෝජ් යළි කාමරේට පැමිණියේය.ඔහු ඒ වන විට පිටතට යන්නට සුදුසු ඇඳුමකින් සැරසී සිටියේය.

"නිවී,මට පොඩි හදිස්සියක් මම ඉක්මනට ගිහින් එන්නම්.ඔයා නිදාගන්න" 

කලබල වූ ස්වරූපයෙන් පැවසූ සරෝජ් හිරිපිටිය වහවහා රියදුරුට අමතමින් කාමරයෙන් පිටව ගියේය.

"ක.වු..ද ක.තා..කළේ?"

නිවේතා චාමලීගෙන් විමසුවේ ඉන්පසුය.

"සංජය කතාකලේ මැඩම්"

චාමලීද කිසිවක් සිතාගත නුහුණු අන්දමින් ද බලා උන්නාය.නිවේතා ගේ සිතට සරෝජ් සම්බන්ධව අනියත බියක් එකතුවන්නට පටන්ගෙන තිබුණි.

**************************************************

රාත්‍රී එකොළහට පමණ නික්ම ගිය සරෝජ් යළි පැමිණියේ පාන්දර පහට පමණය.නිවේතා විටින් විට කැඩි කැඩී ඇහැරෙන නින්දෙන් යුතුව ඔහු එන මඟ බලා උන්නාය .තවමත් බෙහෙත් වර්ග රාශියක් බොන හෙයින් නිදිමත ඉබේම පැමිණෙන හෙයින් ඇයට කඩින් කඩ නින්ද ගියාය.ඇහැරෙන සෑම මොහොතකදීම චාමලීහට අමතා සරෝජ් පැමිණියාදැයි විමසූ නිවේතා ඔහුගේ පැමිණීම පමා වෙන විට තව තවත් බියට මෙන්ම නොරිස්සුමට පත්වූවාය. 

සිදු වූ සිද්ධිය අසා වැඩි වේලාවක් නොවූ හෙයින් ඔහු යම්කිසි කරදරයක පැටලීදැයි ඇයට අනියත බියක් ඇති විය. සරෝජ් පාර්ලිමේන්තුවේ දී හෝ වෙනත් කාර්යාල කටයුතු වලදී කවදාවත් ආරවුල් ඇතිකර ගත් අයෙක් නොවීම හිතට යම්කිසි සහනයක් විය .නමුත් මේ ගැටලුවේදී ඔහු අධික ලෙස කෝප ගත් බව ඇයට සිහිවිය .එහෙයින් ඔහු මේ අසත්‍ය ප්‍රවෘත්තිය පැතිරවූ පුද්ගලයන් සමගින් අධික ලෙස තරහින් සිටිනා බව නිවේතා දැන උන්නාය.සංජය විසින් අමතනු ලදුව ඔහු වහ වහා පිටව ගියේ ඒ සම්බන්ධයෙන් වූ කිසියම් කටයුත්තකටද යන්න ඇයට ගැටලුවක් විය. 

පාන්දර යාමයේ සරෝජ් නැවත නිවසට එනවිට නිවේතා නිදි සුවයෙන් උන්නාය .

"සර් මැඩම්ට දිගටම නින්දක් නැහැ. සැරින් සැරේට නින්ද යනවා ආපහු ඇහැරෙනවා .ඇහැරුන ගමන් සර් කෝ ආවද කියකිය හොයනවා"

චාමලී කාමරයේ දොර අසල සිට ඔහුට පැවසූවේය.

"මගෙන් ඇහුවා කවුද සර්ට කතා කළේ කියලා මම කිව්වා සංජය කියලා නැත්තං ඇත්ත දේ දැන ගත්තොත් මෙතන කලබල කරන හැටි මම දන්න නිසා" 

චාමලී පැවසුවේ සරෝජ්ගේ මුහුණේ ඇති වෙහෙසකර භාවයට යටින් මතුවන අපූරු සිනහව දෙසද බලමිනි. 

"චූටි දුවට පුතෙක් හම්බ උනා. මැඩම්ව නැගිට්ටාම ලෑස්ති කරන්න බබාව බලන්න යන්න.හැබැයි කියන්න එපා මොකටද කියල"

සරෝජ් චාමලී සමගින් පවසා කාමරයෙහි දොරෙන් මොහොතකට එබී නින්දේ පසුවන නිවේතා දෙස බලා යළි සිය කාමරය වෙත පිවිසියේය. රෝහලේ සිට පැමිණ හෙයින් ස්නානය කොට නැවත ඇඳුමකට මාරුවී ඇය සමගින් කිරිකැටියා බලන්නට යා යුතුය .

ඔහු චාමලීට පැවසුවේ මානවී සම්බන්ධ මේ අලුත් ප්‍රවෘත්තිය කිසිසේත්ම නිවේතාට නොදන්වන ලෙසය .ඇය මේ අලුත් දසුනෙන් පුදුම කිරීමට ඔහු බලාපොරොත්තු විය. 

උදෑසන නිවේතා අවදිකරවා චාමලී ඇයට තේ බඳුන පිළිගැන්වූයේ 

"සර් ආවා මැඩම් පොඩි ගමනක් යන්න තියෙනවා කියලා මැඩම්ට සූදානම් වෙන්න කිව්වා"

කියමිනි .නිවේතා විමතියෙන් මෙන් ඇය දෙස බලා උන්නාය මේ කරන කිසිවක් තවමත් තමන්ගේ මනසට නොවැටහෙයි .එසේ නම් සරෝජ් පිටව ගොස් ඇත්තේ තමා සිතූ බරපතළ ගැටළුවට නොවිය යුතුය. 

චාමලීගේ ආධාරය ඇතිව නිවේතා මුහුණ සෝදා අලුත් ඇඳුමකින් සැරසුණාය .දැන් දැන් ඇයට චාමලීගේ වැඩිදුර උදව් නොමැතිව තමන්ගේ වැඩ කටයුතු කර ගැනීමට හැකියාව ලැබී ඇත .චාමලී අත්‍යාවශ්‍ය වන්නේ හදිසියේ හෝ සමබරතාවය ගිලිහී ඇද වැටුණහොත් යැයි බියක් තවමත් ඇති හෙයිනි. 

"හරි..කෝ මැඩම් ලෑස්ති වෙලාද ඉන්නේ ?"

සරෝජ් හිරිපිටිය චාමලීගෙන් අසමින්ම කාමරයට පැමිණියේ තමා ඇඳ සිටි කමිසයේ අත නවමිනි .උදෑසන ස්නානය කිරීමෙන් පසු තවමත් යන්තමින් හිස රැඳි තෙත හිසකේ ගසා හරිමින් පැමිණෙන ඔහු සැබැවින්ම කඩවසම්ය . නිවේතා මුවග රැඳුණු සිනහව ඇතිව ඔහු දෙස බලා උන්නාය.

"ගුඩ් මෝනින් නිවී.ලෑස්ති වෙලා නේද ඉන්නේ පොඩි ගමනක් යන්න තියෙනවා යමුකෝ"

නිවේතාගේ ප්‍රශ්නාර්ථය රැඳී මුහුණ මඟහරිමින් සරෝජ් පැවසුවේ මුවගට උදාවන තෘප්තිමත් හසරැල්ල සඟවා ගනිමිනි. අලුත් සිඟිත්තා දුටුවිට නිවේතාගේ මුහුණේ ඇතිවන සතුට සහ විශ්මය දකින්නට ඔහු බෙහෙවින් ආශා කළේය .

"අ.පි කො..හෙද මේ ය..න්නේ?"

මඳ දුරක් රිය ගමන් ඇරඹූ පසු නිවේතා සිය යාබද අසුනේ හිඳගෙන සිටින සරෝජ් වෙතින් විමසුවාය.ඔහු ඇයට පිළිතුරු නොදී මඳ සිනහවක් පා සිය සුරත ඇයගේ හිස මත තබා සෙමින් සෙලවීය. 

"යමුකො. තව ටිකයි නේ. ඔයාට බඩුවක් පෙන්නන්න තියෙනවා"

සරෝජ් හිරිපිටියගේ මුවෙහි මැරෙන ඒ සොඳුරු සිනහව දෙස නිවේතා මොහොතක් බලා උන්නාය.පෙරදා රාත්‍රියේ සිදුවූ කතාබහ සම්පූර්ණයෙන්ම අමතක කලා සේ හැසිරෙන මොහු නම් පුදුමාකාර පුද්ගලයෙකි.

කොළඹට තදාසන්න වූ පෞද්ගලික රෝහලක් වෙත සිය රථය හැර වෙන මොහොතේදීත් සරෝජ් හිරිපිටිය කල්පනාවක නියැලෙමින් සිටියේය. නිවේතා ඔහුගේ කල්පනාවට කිසිසේත්ම බාධාවක් නොකරමින් බලා උන්නාය.පෞද්ගලික රෝහලට රිය ඇතුළත් වුවද නිවේතා සරෝජ් දෙස විමතියෙන් බැලුවේ මේ කුමන කාරණයකට ද යන්න සිතාගත නොහැකිවය. තමාගේ මාසික වෛද්‍ය පරීක්ෂණයට දින මේ දිනවල නොවන බව ඇය දනී. එසේ වූවා නම් චාමලී තමා දැනුවත් කරනු ඇත .

"බහින්න"

නිවේතාගෙ උරහිසෙන් අල්ලා ඇයව රියෙන් බිමට බස්වාගත් සරෝජ් හිරිපිටිය සංජය සමඟ එක පෙළට වැටුණේ නිවේතාගේ අතින් අල්ලා ගෙනමය. මේ වන විට අත්වාරුව නැතිව ඇයට ඇවිදින්නට හැකි වුවද පිටස්තර ස්ථානයකට යන විට ඇයගේ සිතේ ඇතිවන චකිතය හෙයින් සමබරතාවය ගිලිහී යන බව සරෝජ් හිරිපිටිය දැන උන්නේය .එහෙයින් සාමාන්‍යයෙන් ඇය පිටතට යන විටෙක චාමලී හෝ හසිත සමගින් සරෝජ් ඇයව අල්ලා ගැනීමට පෙළඹුණහ. 

සරෝජ් හිරිපිටිය නිවේතා සමගින් දෙවන මහලේ වූ කාමරයකට ඇතුළත් වූයේ ඇයගේ අතින් ද අල්ලාගෙනමය .රෝහල් සයනයෙහි මදක් එසවී සිය කිරිකැටියාට කිරි දෙමින් සිටින මානවී දුටුවිට නිවේතාගේ ඇස් විසල් විය .

"අ.නේ චූ..ටි දු.ව"

නිවේතාට කෑ ගැසුණේ ඉන්නා තැන ගැනවත් අවබෝධයක් නැති ආකාරයෙනි .මානවී විඩාබර ගතින් වුවද අම්මා දුටුමතින් සිනාසුනේ ඇස් වලින් ගලාහැලෙන්නාවූ කඳුලට ද ඉඩ දෙමිනි .නිවේතා දෑතින්ම මුව වසාගෙන ඉකි ගසමින් හඬන්නට වූයේ සරෝජ්ගේ ගතට බරවෙමිනි. 

"අනේ අනේ මේ ආත්තම්මා අඬන්න ගත්තනෙ. surprise එකක් උනාම ඔහොම අඬනවද කියන්න. චූටි පුතාව බලන්නකො නාඬා"

සරෝජ් හිරිපිටිය නිවේතා මානවීගේ සයනය අසලට කැඳවාගෙන ආවේ ඇය හඬා වැටෙද්දීමය. 

"කෝ මෙතනින් ඉදගන්නකෝ"

අසල වූ සැපපහසු පුටුවක් ඇය වෙතට ලං කර ඇය එහි ඉන්දවූ සරෝජ් හිරිපිටිය හෙදිය අමතා කුඩා බිළිදා නිවේතාගේ අතට දෙන මෙන් ඉල්ලා සිටියේය .

රෙදි කඩක පරිස්සමින් ඔතා කොට්ටයක් මත තබා බිළිඳු පුතු දෝතට වඩිනා විටද නිවේතා උන්නේ ආදරයේ මේ සුන්දර මොහොත දරාගන්නට අපහසුව හඬමිනි.

මල් පෙත්තක් බඳු කිරි කැටි අත් පා විටින් විට සිප ගනිමින් කුඩා බිළිඳු පුතු දෙස නිවේතා බලා උන්නේ හිතේ උතුරා යන ආදරය දරාගත නොහැකිවය. මානවී ගේ මේ බිලිදු අවදිය නිවේතාට යහපත් සිහි කල්පනාවක් නොවූ හෙයින් මතකයේ ඇත්තේම නැත. ඉතා කුඩා කාලයේ දී මානවී හැදී වැඩුණේ මානසික රෝහලේ සෞඛ්‍ය කාර්යය මණ්ඩලය අතේය.එවකට නිවේතාගේ යහපත් මානසික තත්ත්වයක් නොවූ හෙයින් ඇය මානවී සම්බන්ධව කිසිදු දයාර්ද බැල්මකින් බැලුවේද නැත. ඇය අතින් දරුවාට අනතුරක් වේයැයි බියෙන් නිතරම සෞඛ්‍ය කාර්ය මණ්ඩලයේ කවුරුන් හෝ දරුවා සහ ඇය අතර සිටි නිසා දරුවා සහ අම්මා අතර සැමවිටම දුරස්ථභාවයක් එවකට ඇතිවී තිබුණි.

ඉතින් නිවේතා මේ හා හා පුරා කියා දකින්නේ අලුත උපන් කුඩා මුනුපුරුගේ මොළකැටි බවයි .මුවගට වදනක් හෝ නගා ගත නොහැකිව ඇය දරුවාගේ අත්පා සෙමින් සෙමින් සිප ගත්තාය. 

"දැන් බබාව දෙන්න.එයාව ඩොක්ටර් බලන්න තියෙනවනේ"

ටික වේලාවකට පසු හෙද නිලධාරිනිය නිවේතා අතින් දරුවා ප්‍රවේශමෙන් රැගෙන කුඩා තොටිල්ලේ තැබුවාය.නිවේතාගේ ශරීර උණුසුමෙන් මිදුණු වහාම කුඩා බිලිඳා මහ හඬින් හඬා වැටෙන්නට විය.

"අන්න දැක්කද ඒ පුංචි වෙලාවටත් අත්තම්මට හුරුවෙලා"

සරෝජ් හිරිපිටිය සිනහසෙමින් පැවසුවේය .ඔහුගේ සිතද තිබුණේ ආසාවෙන් සහ ආදරයෙන් උතුරා යමිනි.මානවී කුඩාම කාලයේදී ඇයව බලන්නට මානසික රෝහලට කීය වාරයන් සරෝජ්ට සිහිවීය. ඒ ගමන්වාර වල දී පවා මානවී සරෝජ්ගේ අතින් ඉවතට ගන්නා හැම මොහොතකදීම හඬා වැටුණේද මේ ආකාරයටමය.

ඉන්පසු නිවේතාහට මානවි වෙතට යාමට නැගිට ගැනීමට සරෝජ් උදව් කළේ ඇයගේ එකම බැල්මකින් ඒ අවශ්‍යතාවය හදුනාගෙනය. 

"ඇ.යි ම..ට නො.කිව්වේ?" 

සරෝජ් දෙසද නෝක්කාඩු බැල්මකින් බලමින් නිවේතා මානවීගේ හිස පිරිමදිමින් නළල සිප ගත්තාය .

"හිටපු ගමන්නේ අම්මි වෝට බෑග් එක කැඩුනේ .ඒ වෙලාවේ හසී කලබල වුණා .ඉතින් අංකල්ට කතා කරගෙන හොස්පිටල් එකට ගෙනිච්චේ අම්මි ඒ වෙලාවේ කලබල කරලා බැරි නිසයි" 

මානවී අම්මාගේ අතින් අල්ලාගෙනම පැවසුවාය .

"ඒ උ.නා.ට මට කි.යන්න ති.බ්.බනේ?" 

නිවේතා සරෝජ් හිරිපිටිය දෙසට රැව්ම් බැල්මක් පා කළාය.සරෝජ් හිරිපිටිය දෑතින්ම සිය දෙකන් අල්ලාගෙන හිස මදක් ඇලයට පා "සොරී" කීවේය.



42. 


ඉතින් කිරිසුවඳ මුලු නිවසම පුරා උතුරායන්නට විය.දෙදිනකට පසු මානවී හසිත සමගින් සුපුරුදු ලෙස හසිතගේ මහගෙදරටම බිළිඳු පුතු සමගින් රෝහලෙන් නික්ම ගියාය. නිවේතා දිනපතා උදෑසන සරෝජ් හෝ සංජය විසින් චාමලීද සමගින් හසිතගේ මහගෙදරට ඇරලවනු ලදුව හැන්දෑවට ආපසු කැඳවාගෙන ආවාය. රාත්‍රී කාලයද මානවී ලඟ නවතින්නට තරම් නිවේතාට හැකිකමක් නොවන බව ඇයට වටහා දෙන්නට අපහසු නොවීය. අනෙක් අතට රටේ පවතින වර්තමාන සෞඛ්‍ය වාතාවරණය හෙයින් බිලිඳු පුතු රැකගැනීමේ වගකීම සියල්ලන්ගේම සිත්වල තිබුණි.

සිරිත් පරිදි කටකතාවල උණුසුම මැකීයන්නට රටේ තවත් දහසක් ප්‍රවෘත්ති එක රැයින් ඉපදී තිබුණි. එහෙත් සරෝජ් හිරිපිටිය ප්‍රසිද්ධ ප්‍රවෘත්ති සාකච්ඡාවක් අතරේදී මාධ්‍යයකින් නැගූ ඒ සම්බන්ධ පැනයට සිනහාවෙමින් පිළිතුරු දුන්නේය.

"නිවේතා කියන්නේ මගේ ප්‍රථම ප්‍රේමය.ඇයත් මාත් වෙන්වෙලා අවුරුදු විස්සකින් වගේ මේ නැවත හමුවුණේ.ඉතින් ඒකට අනියම් ලේබලයක් ගහලා රටම කැළඹවූ අයට මම ස්තුති වන්ත වෙනවා. ප්‍රේමයක් ආදරයක් නොහඳුනන බල ලෝබයෙන් පෙළෙන අන්න ඒ වගේ අයට හෙට දවසේ ඔබට සේවයක් කරන්න පුළුවන් වෙයිද කියන එක තීරණයත් ඔබට බාරයි."

සරෝජ් හිරිපිටිය ගේ නිවී සැනසුණ එවදන් රූපවාහිනිය ඔස්සේ නිවේතාද බලා උන්නාය.ඔහු සිත තුළ කිසිදු චකිතයක් නොමැත.මුවෙහි පවත්නා සිනහවද අව්‍යාජය.ඉතින් තමා අනවශ්‍ය අන්දමට කලබල විය යුතු නොවේ.

මානවීගේ සිඟිති පුතු බලන්නට මානවඩු යුවල පැමිණියේ මාස තුනක් පමණ ගතවූ පසුය.ඔවුන් නිවේතාහට හමුවන්නේ මුල්ම වතාවට හෙයින් මඳ චකිතයක් ඇය සිතේ ඉබේටම ඇතිවෙමින් තිබුණි.එහෙත් මානවඩු යුවළ නිවේතාහට දැක්වූයේ උණුසුම් හැඟීමැති පිළිගැනීමකි.

"දුවව දකින්න අපි දෙන්නම උන්නේ හුඟක් ආසාවෙන්.පහුගිය කාලේ ගොඩාක් කරදර වුන බව අපි දැනගත්තට එන්න වුණේ නැහැ මේ කොරෝනා නිසා. චූටි පුතාට මාස තුනක් ඉවර වෙනකන් අමාරුවෙන් හිටියේ බලලා යන්න එන්න" 

සුභාෂීණීගේ මව පැවසූයේ කිසිත් කහටක් නැති හැඟීමෙන් නිවේතාගේ දෝතින්ම අල්ලාගෙනය. නිවේතා ආයාසයෙන් මුවගට සිනහවක් නගාගත්තාය. කතාබහ සතුටු සාමීචි අවසන්ව නිවසින් නික්ම යන්නට පෙර නිවේතා හමුවට පැමිණි සුභාෂිණීගේ මව නිවේතා සමගින් යළි කතාබහට එක්වූවාය.

"දුව අපිත් දැන් වයසයි. අපේ දුව ඔයත් අතර මට වෙනසක් නැහැ.සරෝජ් පුතා කියන්නේ දාහකින් හොයාගන්න බැරි හොඳම මනුස්සයෙක්.ඒ නිසා ඔයාල දෙන්නා එකතු වෙනවා නම් සුභාගේ තාත්තයි මායි දෙන්නම හරිම කැමතියි .සුභාගේ ආත්මයට වුණත් සැනසීමක් ලැබෙන්නේ සරෝජ් සතුටින් හිටියොත් විතරයි.මේ නිසා ජීවිතේ ගැන හොඳ තීරණයක් ගන්න දුව" 

නිවේතාගේ සිත වික්ෂිප්තයට පත් වූයේ මෙවන් පරාර්ථකාමී මිනිසුන් තවමත් ලෝකයේ ඇත්දැයි හිතාගන්නට නොහැකිවය. තමන්ගේ පවුලේ අය පමණක් නොව සුභාගේ පවුලේ අය පවා බලාපොරොත්තු වන්නේ තමා සමගින් සරෝජ් හිරිපිටියගේ එක්වීමය.නිවේතා සිය ඇතුළාන්තයට මොහොතක් එබී බලන්නට වූවාය.

සරෝජ් හිරිපිටිය සිය ජීවිතයට එක්වූ ආකාරය මෙන්ම තමා ඔහුගේ ජීවිතයෙන් නික්ම ගිය ආකාරය සිතුවම් පටයක් සේ නෙත්මානයේ දිගහැරෙනා විට නිවේතා අතීත මතක අතරේ දෑස් වසාගෙනම සැරිසැරුවාය.

සරෝජ් හිරිපිටිය සුභාෂිනීගේ මව්පියන් නික්ම ගිය පසු නිවේතා කොහිදැයි සොයමින් ගෙතුළට පැමිණෙන විටද නිවේතා උන්නේ ඒ අතීත මතක ඔස්සේ බොහෝ දුරක ගොස් තනිවෙමිනි.සරෝජ් මඳක් මෑතට වී ඇයගේ වත දෙස බලාඋන්නේය.ඇය වත දෑස් පියව ඇතද මනසින් අවදිව සිටිනා බව ඔහු වටහා ගත්තේය.මඳ මුදු සිනහාවකින් විකසිතව යන ඇය වත අතීතයේ සේම පිරුණු හැඟීමක් සිතට ගෙන එයි.සිය පපුව හරහා දෑත් බැඳ ගෙන ඇය වත වූ අසිරිය නරඹමින් සරෝජ් බලා උන්නේය.

නිවේතා පියවි ලොවට ආවේ කවුරුන් හෝ තමා දෙස බලා සිටිනා බව ඉවෙන් මෙන් හැඟීය. හිස එක්වරම හරවා බැලූ විට තමාට මද දුරකින් තමා දෙස බලාගෙන නිසොල්මනේ සිටිනා සරෝජ් හිරිපිටිය දැක ඇය තිගැස්සී ගියාය.

"කොහේ සංචාරයකටද ගිහින් උන්නේ ?" 

සරෝජ් සිනහසෙමින් විත් ඇයට සෝපාවේ යාබදව හිඳ ගත්තේය.නිවේතා හොරයක් අසුවූවාසේ මඳ සිනහවක් පෑවේ ඉවතටය.

"සුභාගේ අම්මල මොනවද කිව්වෙ?" 

සරෝජ් ඇසුවේ තමාදෙස නෙත්කොණෙන් බලමින් සිටිනා නිවේතාගෙනි.

"මො..කුත් නැ.හැ."

නිවේතාගේ වත ලා රත්පැහැයකට හැරෙනු ඔහු දුටුවේය.

"ඇයි බොරු කියන්නෙ.ඔයාට කියපු ටික මටත් කියලා තමයි සුභාගේ අම්මලා ඔයාව හම්බවෙන්න ආවේ" 

සරෝජ්ගේ එවදන් හමුවේ නිවේතා මුණිවත රැක්කාය.

"නිවී"

සරෝජ් නිවේතා දෙස මොහොතක් බලා උන්නේ ආදරණීය බැල්ම නොඅඩුවම ඇස දවටාගෙනය.

"මොනව හරි කියන්න තියේ වගේ පේනවා ඔයාගෙ මූණෙන්"

නිවේතා ඇසට පිරී එන කඳුලු වලකාගනිමින් සරෝජ් දෙස බැලුවාය.එදා මෙන්ම නොවෙනස්ම ආදරණීය ඒ බැල්ම තවමත් ඒ වතෙහි නොඅඩුව දිස්වේ.නිවේතා එකවනම ඔහු වෙතට ඇදීවිත් සිය හිස ඔහු ළයට තෙරපා ගෙන දෑස තදකොට පියාගත්තාය.සරෝජ් ගේ වතෙහි ඒ මොහොතේ පිපුනු සිනහව කෙතරම් සොඳුරු දැයි නිවේතා දෑස් පියා උන් හෙයින් දුටුවේ නැත .

"කෙල්ලෙ, අපි බඳිමු හෙටම?"

සරෝජ් නිවේතාගේ හිස පිරිමදිමින් පැවසුවේය.නිවේතා කිසිත් නොකියා හිස වැනුවේ ඒ මොහොත සිතට ගෙන ආ සුවදායී හැඟීම අහිමිකරගන්නට අකමැති වූ හෙයිනි.

"ඔලුව වනන්නෙ හා කියන්නද බෑ කියන්නද ඔය.කෝ මට පේන්නෙ නෑනෙ"

සරෝජ් ඇයගේ හිස දෝතට ගත්තේ එසේ අසමිනි.නිවේතා කෝලබවින් යුතුව හිනැහුණාය.

"නිවී, අහන්න . මට ඔයාව බඳින්න ඕනේ රටේ ලෝකේ උන්ගෙ කතාවලට බයේවත් ඔයා ආපහු මාව දාල යයි කියලවත් නෙවෙයි. අනෙක මෙච්චර කාලයක් ගිහිල්ලා ඔයාව නීතියකින් බැඳලා හිරකරගන්න හදනවත් නෙවෙයි. ඒත් මට ඔයාගේ ගෞරවය රකින්න ඕනෙ. මේ තරම් කලක් නොඅහපු කතන්දර අපි ඇයි අහන්නෙ නිරපරාදේ "

සරෝජ් ඇයගේ නලලත සිපුමක් තබමින් පැවසුවේ ආදරයෙනි. මේ සා සියල්ල සිදුවීත් ඔහු තවමත් සිතන්නේ තමා ගැනමය.තම ගෞරවය ගැනමය.

"යමු පැට්ටා බලල එන්න"

සරෝජ් නිවේතා අත්දෙකින් අල්ලා නැගිටුවා ගත්තේය.නිවේතා උන්නේ කවදාවත් නැති තරමේ සැනසීමකිනි. එකිනෙකා අත වෙලී අම්මා සහ සරෝජ් අංකල් කාමරයට එනු දුටු මුල්ම මොහොතේම මානවීගේ සිතට අමුත්තක් වැටහුණි.

ටොම් ඇන්ඩ් ජෙරී නිකම් ශිශිරතාරක නින්දට වැටුණ හිම වලස් ජෝඩුවක් වගේ තැන්පත් ස්වභාවයක් අරන් මොකෝ මේ...ඇය යටිසිතෙන් සිනාවෙමින් සිතුවාය.මොහොතකට පෙර කෑම රැගෙන ආ හසිත නානකාමරයේය.මානවී අත උන් බිලිඳු පුතු තොටිල්ලේ තැබුවාය.

සරෝජ් නිවේතාද සමගින් කුඩා සෝපාවේ ඉඳගත්තේය.වෙනදා සේ කලබල දඟ නැති රැවුම් එරවුම් නැති අම්මා දෙස මානවී බලාඋන්නේ විශ්මය රැඳි දෑසිනි.

"ආ හසිත ඔයත් ඉන්න එක හොඳයි .මම මේ පොඩි ඉන්විටේශන් එකක් දෙන්න ආවේ"

සරෝජ් නානකාමරයෙන් පිටතට ආ හසිතට පැවසුවේ මානවී දෙසද හොරෙන් බලමිනි.

"ඉන්විටේශන් එකක් ? මොකක්ද අංකල් ෆන්ක්ශන් එක?"

මුහුණ තුවායෙන් තෙතමාත්තු කරමින් පැමිණි හසිත ඇසුවේ විමතියෙනි.

"අපි හෙට බඳිනවා. ඒක තමා ෆන්ක්ශන් එක"

මානවීගේ සහ නිවේතාගේ මුව විවර වූයේ එකම මොහොතේය.හසිතගේ සිනහව මහහඬින් පිටවෙද්දී ඔහු දෑතින්ම මුව වසා ගත්තේ දරුවා ඇහැරේ යයි බියෙනි.නිවේතා සරෝජ්ගේ පසට හැරුණේ මේ ඇසුණ දෙයට හේතු අසන්නාක් මෙනි.

"හෙ . ට?" 

නිවේතා ඇසුවේ ඔහු වතට එබෙමිනි.

"ඔව් හෙට..අනිද්දා වෙනකල් ඉන්න බෑ .ඔයා හිත හදාගත්ත වෙලාවේ මේක නොකලොත් අනිද්දා වෙද්දි ආයෙ වෙනස්වෙන්න බැරි නෑනෙ"

සරෝජ් ස්ථීරවම කියාඋන්නේය.

"අම්මි...අම්මී....ඒ කියන්නේ ෆයිනලි ඔයා අංකල්ට හා කිව්වා එහෙනම්" 

මානවී සතුටින් සිනහාවෙමින් අම්මාගේ කොපුල් සිප ගත්තාය.නිවේතා යමක් ප්‍රකාශ කරන්නට තැත් දැරුවද මානවී හෝ අන්කිසිවෙකු එය වගකට ගත්තේ නැත. 

"දැන් ඉතින් බොරුවට කුරුකුරු ගන්න එපා. අනේ ඒවුනාට අංකල් හෙට කොහොමද ඒක කරන්නේ .අනේ පොඩි ෆන්ක්ශන් එකක්වත් ගන්න prepare වෙන්න කාලය මදි නේ"

මානවී නෝක්කාඩු බසින් කියන්නට පටන් ගත්තේ ඇයට සිතේ තිබූ ආකාරයට කුඩා උත්සවයක් ගැනීමේ අවශ්‍යතාවය තිබූ හෙයිනි.

"හරි ඔයා ඕගනයිස් කරන්නකෝ තව පැය තියෙනවනේ විසි හතරක්ම.සංජය, චාමලී ඉන්නවා අනිත් අයත් ඉන්නවා ඒ අය ඕන පිළිවෙළට උදව් කරාවි ඔයාට ඕන විදියකට කරන්න"

නිවේතා ඔහුගේ අතින් අදිමින් මේ කරන්නට යන දේ වළක්වන්නට තැත් දැරුවද සරෝජ් ඇයගේ උරහිස වටා සිය අතක් යවා සිය ගතට ළං කොටගෙනම මානවීට සිය අභිමතයට අනුව ක්‍රියා කරන්නට අවසර දුන්නේය. 

"පි.ස්.සුද අනේ ඔ.යා.ලට..ඕවා එපා අ.නේ"

නිවේතා සැමදාම බිය වූයේ සමාජයටය.මේ මොහොතේදීත් ඇය එකෙළ මෙකෙළ වන්නේ ඒ නිසාම බව සරෝජ් මෙන්ම මානවීද වටහාගත්තෝය.

"අම්මි දැන්වත් ඔයා ඔයාගේ සතුට ගැන හිතන්න.හැමදාමත් ඔයා සතුට කියන තැනින් පලා ගියේ අනිත් මිනිස්සුන්ගේ ගැන හිත හිත.දැන් ඉඳලවත් ඔයා සන්තෝසෙන් ඉන්න අම්මි"

මානවී අම්මාගේ ගතට තුරුළුව ඇය සිපගනිමින් පැවසුවාය.

******************************************************


අවසන් කොටසින් ඉක්මනින් හමුවෙමු 


කිත්මා වාසනා දහනායක 

(විසිරි සිහින )


Thursday, June 2, 2022

21. විසි එක්වෙනි කොටස ( හසරැල් සැලුනාවේ )


 

නිවසට පැමිණ මොහොතේ පටන් සරෝජ් හිරිපිටිය තමා හට මුහුණ නොදුන් බව නිවේතාට හොඳින් වැටහුනි.කෙතරම් කාර්ය බහුල ජීවිතයක් ගත කළ ද සැන්දෑවේ හෝ රාත්‍රියේ නිවසට පැමිණි වහාම තමා සමගින් වචනයක් හෝ දෙකක් කතා කරන්නට සරෝජ් කිසිවිටක අමතක කළේ නැත. 
මානවී සහ හසිත නිවසේ සිටීනම් ඔවුන් සමඟද වචනයක් හෝ දෙකක් කතා කර මිසක ඔහු සිය කාමරයට නොගියේය.එහෙත් අද දවසේ ඔහු පැමිණියේ ඉතා වේගවත් ගමනකිනි.රියෙන් බැස තමා දෙසවත් නොබලා වහ වහා පඩි පෙළ නැග කාමරයට වැදුනු ඔහු දොර වසා ගත්තේ ද මහහඬිනි.නිවේතා චාමලීගේ මුහුණ දෙස බැලුවේ ඇයද විශ්මයාර්ථ බැල්මකින් නිවේතා දෙස බැලූ ඇසිල්ලේමය. 
සරෝජ් හිරිපිටිය රියෙන් බැස ගෙතුළට වදින මොහොතේදී සංජය ඉදිරිපස අසුනෙන් බැස නිවේතා සිටි දෙසට ඇවිද ආවේය.නිවේතා ඔහුගේ හැසිරීම හේතුවෙන් සිටින්නේ බෙහෙවින් කලබල වී බව සංජයට වැටහුනි. 

"මැඩම් ඔෆිස් එකේ පොඩි ප්‍රශ්නයක් වෙලා වෙලායි ආවේ.දන්නවනේ ඉලෙක්ෂන් එකට කිට්ටු නිසා එක එක ප්‍රශ්න .පොඩ්ඩක් කාම්ඩවුන් වෙන්න දෙන්න. මොකුත් අහන්න යන්න එපා"

සංජය එසේ කීවද ඔහු සඟවන්නා වූ කුමක් හෝ දෙයක් වේ යැයි ඇයට වැටහුණි.එහෙත් හාරාවුස්සා බලන්නට තරම් තමාහට අයිතියක් ඇත්තේ ද නැත.අනෙක් අතට පාර්ලිමේන්තුවේ ගැටලු යනු තමාගේ විෂය සීමාවට හෝ තමාගේ දැනුම් සීමාවට අයත් දේවල් නොවේ.නිවේතා සුසුමක් හෙලා චාමලීහට පැවසුවේ තමා කාමරයට ඇරලවන ලෙසය.
අනෙකුත් දිනවල සැන්දෑයාමේ වනතුරු මිදුලි එහෙමෙහෙ සැරිසරන නිවේතාගේ සිත අද තරමක් දුරට කලබල වී ඇති බව චාමලීටද වැටහුනි.ඇය එහෙයින් මුනිවත රකිමින් නිවේතා කාමරය වෙත රැගෙන ගියාය.
රාත්‍රී ආහාරයට බත් කාමරයෙන් පිටතට නො පැමිණි සරෝජ් හිරිපිටිය නිවේතාට තනිවම ආහාර ගන්නා ලෙස චාමලී හරහා කියා එවා තිබුණි.ඔහුගේ මේ වෙනස බෙහෙවින්ම හිතඔද්දල් කරවමින් තිබුණද නිවේතා සිය හැඟීම් හැකිතාක් දුරට මැඩ ගත්තාය.උඩින් පල්ලෙන් බත් කටක් දෙකක් කා ඇයද යළිත් කාමරයට වැදුනේ හුදෙකලා වීමේ අභිලාෂය ඇතිවය.


ඒ මොහොතේ සරෝජ් හිරිපිටිය සිය කාමරයේ සිටියේ බෙහෙවින් නොසන්සුන්වය. රියෙන් බැස එන තුරුම ඔහුගේ සිතේ වූයේ අතිමහත් කෝපයකි.ඒ එන අතරතුරදී ද සිය දෑත් එකට මිටමොලවා ගනිමින් ආවේගය පාලනය කරන්නට තැත් දැරුවද ඔහුගේ සිතෙහි වූයේ මැඩගත නුහුණු දැඩි කෝපයක් සහ වේදනාවකි.
තම ජීවිතයේ බෙහෙවින් ආදරය කළ ගැහැණුන් දෙදෙනාටම මේ නොගැලපෙන කතාව නිසා සිදුවන්නේ ඉමහත් ලැජ්ජාවකි. සුභාෂිණී මේ කිසිවක් නොදන්නී ජීවිතයෙන් සමුගෙන කොහේ හෝ ලෝකයක සැනසුමෙන් සිටිනවා ඇත. එහෙත් ඇය මුළු ජීවිත කාලයක් පුරා පවත්වාගෙන ආ ගෞරවණීය ජීවන රටාවට පලුද්දක් නොවිය යුතුය.ජීවත්ව සිටින්නා වූ කාලයේදී සරෝජනී කිසිම විටක තමාගේ හෝ ඇයගේ ආත්ම ගෞරවය බිඳ වැටෙන්නට කිසිවක් නොකළාය.ඇය හදිසි අනතුරකින් මිය ගියද එහිදී ඇයගේ ගෞරවය බිඳී යන අන්දමේ කිසිම චෝදනාවක් නොලබන්නට සමත් වූවාය.ඉතින් දැන් මෙසේ වන විට ජීවත්ව සිටින තමාට නිවේතාට මෙන්ම මිය ගිය ඇයට ද සිදුවන්නේ අති මහත් ලජ්ජාවකි. කැළලකි.

අනෙක් අතට ජීවිත කාලයක් තිස්සේ දුක් විඳි නිවේතා මේ කිසිවක් දන්නේ නැත.ඇය කෙරෙහි තම සිතේ ඇත්තේ අතිමහත් ප්‍රේමයක් වුවද මේ වන විටත් තමන් දෙදෙනා අතර සිප ගැනීමක් හෝ හුවමාරු වී නොමැත.ඉතින් මෙවැනි කතාවක් ලෝකය හමුවේ නිරාවරණය වන විට නිවේතා යළිත් මානසිකව කඩා වැටීම නවතාලිය හැකි දැයි සරෝජ් වේදනාවෙන් කල්පනා කළේය.
මේ වියවුල මැද්දේ නිවසට එනවිට මිදුලේ කෙළවරක වූ අසුනේ හිඳගෙන උන් නිවේතා ඔහුගේ ඇසට හසු වූයේද නැත.කාමරයට වැදී සිය ආවේගය මැකී යන සේ දොර තදින් වසා ගත් පසුවද, කාමරය පුරා ඒ මේ අත වේගයෙන් ඇවිදිමින් තමන්ගේ ආවේගය පාලනය වන තුරු කියෙව්වද ඔහුගේ සිතට ඒ මොහොතේ නිවේතා පහළ ඇති බව සිහිපත් වූයේවත් නැත.
රාත්‍රී ආහාරය පවා පිළිකෙව් කළ ඔහු තරමක් දුරට රාත්‍රී වන විට සිත සංසුන් කර ගනිමින් උන්නේය. 

"සර් අර නිවුස් ටික මම හැම සයිට් එකටම කතා කරලා අයින් කරලා දැම්මා.ඒ වගේම TCR යුනිට් එකටත් කතා කරලා complain එකකුත් දැම්මා.අපි ටිකක් කාම් ඩවුන් වෙලා පොඩ්ඩක් බලාගෙන ඉම්මු මෙතෙන්දි මොකද වෙන්නේ කියලා"

සංජය රෑ බෝවී ඇමතුමක් දෙමින් සරෝජ් හිරිපිටියහට පැවසුවේය. ඔහු සම්පූර්ණ හවස් භාගයම ගත කළේ මේ සිද්ධියේ අලගිය, මුලගිය තැන් සෙවීමටය. සරෝජ් හිරිපිටිය මද සැනසුම් සුසුමක් හෙලුවේ නිවේතාගේ සිතට මෙය අනවශ්‍ය බරක් විය නොයුතු බැවිනි.
වේලාව රාත්‍රී දහය පමණ වන්නට ඇත.මේ වන විටත් නිවේතා නිදි නොමැතිව ඇති බව සරෝජ් අනුමාන කළේය.මුළුතැන්ගෙයට ඇමතුමක් යවා ඇයට සහ තමාට කෝපි බඳුන් දෙකක් සාදා චාමලී අත එවන මෙන් පැවසූ සරෝජ් හිරිපිටිය නිවේතා හමුවන්නට පියගැටපෙළ බැස ඇයගේ කාමරය වෙත ආවේය.තමාගේ සිතිවිල්ල නිවැරදි කරමින් නිවේතා සිටියේ කාමරයේ බැල්කනිය අසල හාන්සි පුටුවේ සිට ඈත පෙනෙන වෙල් යාය දෙස බලාගෙනය.

"නිවී ඇයි මෙතනට වෙලා .මේ රෑ වුණාම හුළඟ සීතලයි.නිදාගන්නෙ නැද්ද ?"

සරෝජ් හිරිපිටිය ඇයට යාබද අසලට බර වූයේ එසේ අසා ගෙනමය.නිවේතාගේ මුහුණ වූයේ දැඩි අඳුරකි.එයට හේතුව මේ යැයි නිශ්චය කරගත නොහැකි වුවද දිවා කල තමා පෙලූ ගැටලුව නම් ඇයට අනාවරණය වී නොමැති බව සරෝජ් හිරපිටියට සියයට දෙසීයක් විශ්වාස විය. 
නිවේතා දිගින් දිගටම මුනිවත රකිමින් නිහඬවම වෙල් එළියට උඩින් අහසේ පායා ඇති තරු දෙස බලා ගෙන උන්නාය 

"නිවී වට් ඉස් ද ප්‍රොබ්ලම්, ඔයාට සනීප නැද්ද ?එහෙම නැත්තං ඇඟට අමාරුද?"

සරෝජ් අතක් දිගු කොට ඇයගේ නලලතට තබමින් ඇසුවේය .නිවේතා මෙතුවක් වෙලා තද කොට ගෙන සිටි වේදනාව ඉවුරු තලා යන්නට විය ඇය ඉකි ගසමින් හඬන්නට වූවාය.

"මොකද මේ ?මොකක්ද ප්‍රශ්නේ? මට තේරෙන්නේ නෑ. ඇයි මේ අඬන්නේ" 

සරෝජ් හිරිපිටිය සිය අසුන ද ඇදගෙනම ඇය වෙතට පැමිණියේය.නිවේතා හිස දෙපසට වනමින් කිසිවක් කතා නොකර හඬන්නට වූවාය .
මේ අතරතුර චාමලී ඔවුන් දෙදෙනාගේ කෝපි බඳුන් දෙක ද රැගෙන ආවාය .

"චාමලී, මොකක්ද මේ මැඩම්ට වෙලා තියෙන්නේ? ඇයි අසනීපයක්ද? එහෙම නැත්තම් මොකුත් ප්‍රශ්නයක්ද ? කොච්චර ඇහුවත් කියන්නේ නැහැනේ අඬා වැටෙනවා මිසක"

සරෝජ් හිරිපිටිය මදක් තද ස්වරයෙන් චාමලී වෙතින් ඇසුවේය .

"එහෙම ප්‍රශ්නයක් නම් වුණේ නැහැ සර්. ඒ උනාට අද සර් ගෙදරට ආවේ අමුතු වෙලා නේ. මැඩම් මේ වෙලාවේ මිදුලෙ හිටියේ.සර් මැඩම් එක කතා කරේ නැතුව උඩට යනකොට මැඩම්ට ඇත්තටම දුක හිතෙන්න ඇති"

චාමලී තමා තේරුම් ගත් ප්‍රමාණය ඔහු වෙත ප්‍රකාශ කර සිටියේය 

"ඒකද ප්‍රශ්නේ නිවී. ඇත්ත කියන්න" 

සරෝජ් නිවේතාගේ අතකින් අල්ලාගෙන ඇසුවේය.තමාගේ කුඩා වෙනසක් මේ අන්දමේ තදින් සිතට ගන්නා ඇය හා තමා අතර ඇති බැඳියාව කෙතරම් දුරක් යායුතු දැයි යන්න දැන් තමාටද ප්‍රශ්නයකි. මේ වර්තමානයේ ඇතිවී ඇති කටකතා සියල්ලටම විසඳුමක් ලෙස ඇය හා කතා කළ යුතුව ඇති බව සරෝජ් හිරිපිටිය අවබෝධ කොට ගත්තේය.

"එහෙනම් චාමලී ඔයා යන්න නිදාගන්න. මම මැඩම් එක්ක තව ටිකක් කතා කරල එන්නම්" 

චාමලී හිස වනා කාමරයෙන් පිටවී ගියාය.

"නිවී අද ඇත්තටම පොඩි ප්‍රශ්නයක් වුණා. මේක ඔයත් එක්ක මං කතා කරන්නට ඕනේ.හැබැයි කලබලවෙන්න වත් අඩන්නවත් බැහැ තේරුණාද?" 

සරෝජ් හිරිපිටිය නිවේතාගේ අතකින් අල්ලා ගනිමින් පැවසුවේ දීර්ඝ කතාවකට මුල පුරමිනි . ඇයගේ විසල් වී යන දෑස් දෙස බලා මොහොතක් ඔහු සිනාවෙන්නට තැත්දැරුවේය. 
පෙර දවසක දී මෙන්ම යම් කිසි දෙයක් කියන්නට යන විට විශාල වන ඒ දෑස් අදද එක ලෙසම සුන්දරය.සරෝජ් කතාව ආරම්භ කරමින්ම ඔහුගේ අතකින් නිවේතාගේ මුහුණට වැටී තිබූ කෙහෙරැල්ලක් කන පිටුපසට කොට සඟවා තැබුවේය. 

"කියන්නත් කලින් බය වෙලානේ. ඉතින් කොහොමද දෙයක් කතා කරන්නේ" 

සරෝජ් හිරිපිටිය පානය කොට අවසන් කළ කෝපි බඳුන් දෙක තරමක් ඈතින් තබමින් පැවසුවේය.

"නිවී, ජීවිතයේ ප්‍රශ්න කියන දේවල් අපිට ආවේ අද ඊයේ නෙමෙයිනේ .අපි හැම දේකටම මූණ දුන්නා. සමහර තැන්වලදී අපි අපිට මිස්වුණා. සමහර තැන් වලදී අපිට ඒ දේවල්වලට කොහොමහරි මුහුණ දීලා ජීවිතේ ඉස්සරහට ගෙනියන්න සිද්ධ වුණා .
ඒත් ඒ ගමනෙදි ඔයාට මාවයි මට ඔයාවයි අතහැරුණා. නිවී,ඇත්තෙන්ම කිව්වොත් ඒ අතහැරීම වුනේ මගේ පැත්තෙන් නෙමෙයි ඔයාගේ පැත්තෙන් .ඒ හේතුව නිසාම මට සුභාෂිණී එක්ක ජීවිතය පටන් අරගෙන ඉස්සරහට යන්න සිද්ධ වුණා" 

සරෝජ් හිරිපිටිය පැවසුවේ කිසිම චෝදනාත්මක ස්වරයකින් නම් නොවේ .නිවේතා ඔහුගේ මුහුණ දෙස බලා සිටිමින්ම ඔහු කියන්න තේරුම් ගන්නට උත්සාහ කළාය. ඇයගේ නිහඬතාවය ගණන් නොගෙනම සරෝජ් දිගින් දිගටම කතා කරගෙන ගියේය. 

"සුභාෂිණීගෙන් මගේ ජීවිතයට කවදාවත් වැරැද්දක් වුණේ නැහැ. ඇත්තෙන්ම එයාව විවාහ කර ගත්තට පස්සෙ මගෙන් එයාට කිසිම වරදක් වුණෙත් නැහැ. ඒ උනාට සුභාෂිණී දැනගෙන හිටියා මගේ හිතේ ඔයා ගැන තිබුන දේවල් .අපි අතරේ කවදාවත් රහසක් තිබුණෙ නැහැ .මම මගේ හැමදේවල්ම එයාට කිව්වා ඒ වගේම එයාගෙ දේවලුත් මම හැමදේම දැනගෙන හිටියා"

සරෝජ් හිරිපිටිය ගැඹුරු සුසුමක් හෙලුවේ ඒඅහිමි වීම සම්බන්ධයෙන් ඇතිවූ වේදනාව ද සමඟිනි.

"අපි දෙන්නා අතර කවදාවත් රන්ඩුවක් වුනේ නැහැ ඔයා සම්බන්ධයෙන් .මම සුභාෂිණීව විවාහ කර ගත්තත් ඔයා ගැන මගේ හිතේ තිබුන ආදරය වෙනස් වෙන්නේ නැහැ කියන එක සුභාෂිණී හොඳටම දැනගෙන හිටියා .කවදාවත් ඒක එයාට ප්‍රශ්නයක් වුණෙත් නැහැ .දැන් ඉතින් කරන්න දෙයක් නැහැනේ කොහොමත් එයා අකාලයේ යන්නම ගියා" 

සරෝජ් හිරිපිටිය පැවසුවේ දැඩි වේදනාවෙනි. නිවේතා සිය අත මත තිබු ඔහුගේ අත සෙමින් පිරිමැද්දාය .ඔහුගේ වේදනාවට තමන්හට කළ හැකි යම් දෙයක් ඇතිදැයි ඇය නොදැන උන්නාය.එහෙත් ඔහු කිසි විටෙකත් මේ සිදු වූ කිසිම දේකට තමාට චෝදනා කරන්නේ නැතිවීමද හිතට බරකි. 

"ඒ සේරම දැන් අතීතයට අයිති වෙලා ඉවරයි නිවී .හැබැයි දැන් තියෙන්නෙ වෙනත් විදියක ප්‍රශ්නයක්" 

සරෝජ් හිරිපිටිය නිවේතා දෙස බලමින් ඇයට මේ දේවල් කිව යුතුදැයි යළිත් කල්පනා කළේය
 
"මොකක්ද?"

නිවේතා විමසුමෙන් ප්‍රශ්න කළාය .මේ සියල්ලම ඇය දැන උන්නද අලුතෙන් මේ සම්බන්ධව ඇති වී ඇත්තේ කුමන ප්‍රශ්නයක්දැයි ඇයට සිතා ගන්නට නොහැක.සරෝජ් හිරිපිටිය නිවේතා දෙස හැරී නවතම ඇතිවූ තත්ත්වය කෙටියෙන් පැහැදිලි කළේය. 
නිවේතා ඉහලට ගත් හුස්ම පහළට හෙළා ගත නොහැකිව බය බිරාන්ත වී බලා උන්නාය .
මෙවන් අභූත චෝදනාවක් ඉදිරිපත් වීම ඇයට දරාගත නොහැකි විය .ඉකි ගසමින් හඬන්නට පටන් ගත් නිවේතා සනසා ගන්නට සරෝජ් හැකි හැම තැතක්ම දැරුවේය .

"මෙතන අඬන්න කිසිම දෙයක් සිද්ධ වෙලා නැහැ නිවී.අපිට මේ ප්‍රශ්නයට මුහුණ දෙන්න වෙනවා මේක මහා අභූත චෝදනාවක් .ඒ හැම කතාවම නිර්නාමිකව යන දේවල් වුණත් මේකට යටින් ඉන්නේ කවුද කියන එක මට හොයාගන්න එක මහ දෙයක් නෙමෙයි" 

"මං නි..සා..නේ ඔ.ක්.කො..ම"

නිවේතා ඒ මොහොතේ යළිත් කැඩි කැඩී යන හඬින් පවසා හඬන්නට වූවාය 

"මෙතන කිසිම චෝදනාවක් ඔයාට එල්ල වෙලා නැහැ. මේක තනිකරම මට ගහන මඩ ප්‍රහාරයක් විතරයි .නිවී මෙතන තියෙන්නේ ඒක නෙමෙයි .අපිට කතා කරන්න විශේෂ වැදගත් දෙයක් මෙතන තියෙනවා" 

සරෝජ් හිරිපිටිය පැවසුවේ ඉදිරියට කතා කළ යුතු දෙය ගැන ඇයගෙන් කුමනාකාරයේ ප්‍රතිචාරයක් ඒ දැයි සිතමිනි .නිවේතා කඳුළු ගලා යන දෑසින්ම ඔහු දෙස බලා උන්නේ ඒ කුමක්දැයි යන්න අටියෙනි.

"මිනිස්සුන්ට ඕන දෙයක් කියන්න පුළුවන් එක ඒක වෙනම කතාවක් හැබැයි ඒ කතාවට අපි කිසිම වෙලාවක සැලෙන අවශ්‍ය වෙන්නේ නැහැ මොකද අපි දන්නවා අපි නිවැරදියි කියලා. 
නිවී දැන් අපිට අපි ගැන තීරණයක් ගන්න කාලය ඇවිල්ලයි කියලයි මම හිතන්නේ දැන් මගේ ජීවිතේ ගැන ඔයා හැමදේම දන්නවා වගේම ඔයා ගැනත් මම දන්නවා .ඔයා මේ මගේ වහල යටට ආවේ මගේ වුවමනාවට. මමයි ඔයාව මෙතනට ගෙනාවේ ඔයා ප්‍රතිකාර ගන්න ඕන නිසා. ඉතිං මේ වගේ වහලක් යට එකට ඉන්නකොට මිනිස්සුන්ගෙන් චෝදනා වල ඉලක්ක වෙන්න තියෙන ඉඩ වැඩියි තමයි" 

"චූටිදූටවත් හසිතටවත් ඔයාටවත් මටවත් මේ ගෙදර ඉන්න අනිත් අයට වත් ඒක කිසිම ප්‍රශ්නයක් නොවෙයි .ඒත් රටට ලෝකෙට ඒක ප්‍රශ්නයක්. හැබැයි අපි තීරණයක් ගන්ඩ ඕනේ එක එකාට බයේ නෙවෙයි. අපි ගැන ජීවිතේ අපිට උවමනාවක් තියද කියන හේතුව නිසයි" 

සරෝජ් හිරිපිටිය දීර්ඝව කරගෙන ගිය කතාබහ නවතා ඇය දෙස බැලුවේය. 

"ම..ම ආ..ප.හු ය..න්.නම්"

නිවේතා පැවසුවේ ඒ මොහොතේ ඇයගේ සිතට ආ තද තීරණයයි .තමා නිසා විවිධාකාර කටකතාවලට සරෝජ් හිරිපිටිය ලක්වීමම ඇයගේ සිතට දරා දරා ගන්නට බැරි වේදනාවක් විය තමා සරෝජ් අතහැර දැමුවේ ඔහුගේ සුබසිද්ධිය තකා මිස ඔහු ගැන තම සිතේ ඇති වූ ආදරයේ අල්ප මාත්‍රයක හෝ අඩුවීමක් නිසා නොවේ .
දැනුදු මේ පැමිණ ඇත්තේ එවන් අවස්ථාවක් යැයි නිවේතාට සිතුණි. සරෝජ් හිරිපිටියගේ කීර්තිනාමය පාර්ලිමේන්තුවේ සහ රටේම පැතිර යන මොහොතක තමන් සම්බන්ධ කටකතා ඇතිවීම එයට මහත් කලු පැල්ලමක් බව ඇයට වැටහුණි .එහෙනම් ඒ ජීවිතයෙන් ඈත්ව සිටීම ඔහුගේ සුබ සිද්ධියට හේතු වනු ඇතැයි ඇය සිතුවාය.
 
"ඔය මොළේට ඔයිට වඩා ඇත්තටම දුරදිගක් හිතෙන්නේ නැද්ද නිවී. එක වතාවකුත් මගෙන් ඈත් වෙලා මගෙන් පලා ගියේ මට හොඳක් වෙන්න කියලා හිතලා නේද ?මේ සැරේ කරන්න හදන්නෙත් ඒකමයි. ඉතින් ගිය සැරේ මට හොඳක් වුණාද කියන එක ඔයා හොදටම දන්නවා .මේ සැරේ යන්න ගියත් වෙන්නේ ඒ ටිකම තමයි"

සරෝජ් හිරිපිටිය තරමක් දැඩි ස්වරයෙන් පැවසුවේය.

"ම.ට ඔ.යා..ගේ වෙ.න්.න බැ
..හැ ම.ට ය..න්.න දෙ..න්න"

නිවේතා ඉවත බලාගෙන තවමත් හරියාකාරව මුවඟින් පිටනොවන වදන් වලින් පැවසුවාය .හදවත දහසක් කැබලි වලට කැඩි කැඩී යද්දි යද්දී ඇය ඒ අදහස අමාරුවෙන් හෝ මුවින් පිට කර ගත්තේ සරෝජ් හිරිපිටියගේ යහපත ගැනම සලකමිනි. 

"එතකොට ඒ කියන්නේ ඔයාට මාව ඕන නැහැ ඔයාට මං ගැන කිසිම හැඟීමක් මෙච්චර කාලෙකට තිබුණේ නැද්ද නිවී" 

සරෝජ් දැඩි ස්වරයෙන් ඇසුවේය. 

"නැ.හැ නැ..හැ මං ඔයාට කිසිම කැ.මැ.ත්..ත.ක් .ඇතු.ව නෙ..මේ හි.ටි.යෙ .ඔ.යාට ආද..රේ ක.ලෙත් නැ..හැ" 

නිවේතා කෑගසා මෙන් තද ස්වරයෙන් පැවසුවාය.

"එහෙමද? එහෙමද කියන්නේ එහෙනම්. පොඩ්ඩක් ඔහොම ඉන්නවා" 

සරෝජ් හිරිපිටිය තම හිතට ආ ආවේගයෙන්ම අසමින් නැගිට වහ වහා සිය කාමරය වෙත ගියේය .නිවේතා කිසිවක් සිතා ගන්නට නොහැකිව පුදුමයෙන් මෙන් බලා උන්නාය කාමරයට ගිය වේගයෙන්ම ආපසු පැමිණි සර්ව හිරිපිටිය තමා අත වූ රෙදි බෑගය නිවේතාගේ උකුල මතට දැමූවේය.

"එතකොට මේ මොනවද? මේවායේ ලියල තියෙන්නෙ මොනවාද?" 

නිවේතා රෙදි බෑගය විවර කල බැලූ විට ඇයගේ ඇස් නළලට යන තරමේ පුදුමයක් ඇයට ඇතිවිය. ඉතින් සියලු දේ තවදුරටත් තව දුරටත් සඟවා ගත නොහැක සරෝජ් සියල්ල කියවා ඇත. නිවේතා කර කියාගත නොහැකි බැල්මෙන් පොත් දෙසත් ඔහු දෙසත් බැලුවාය. 

"ඔව් ! මං ඔය ඔක්කොම කියෙව්වා ඔයා හෙඩ් ඉන්ජරි එක නිසා අයි.සී.යූ.හිටපු දවස් වල මම සේරම අරන් ගිහිල්ලා කියෙව්වා. මෙච්චර කාලයක් අපි දෙන්නගෙ කතාවේ අපි නොහිතපු ඔයාගේ පැත්ත ඔයා ඔය පොත් වල ලියලා තියෙනවා .මං ඒ ඔක්කොම කියවලා ඉවරයි නිවී. දැන් තවදුරටත් මට බොරු කරන්න විතරක් ලැහැස්ති වෙන්න එපා"

සරෝජ් හිරිපිටිය පැවසුවේ නිවේතා අසල අසුනේ හිඳ ගනිමිනි. නිවේතා කිසිවක් නොකියා පොත් දෙසම බලා උන්නාය ඉතින් තවදුරටත් තමාට කියන්නට කිසිවක් නොමැත සරෝජ්ට සියලු දේ අනාවරණය වී හමාරය. තමා මේ තමාගේ ඇතුලාන්තය පොත්වල ලියා තැබුවේ කවදාහෝ මානවීගේ ඇස ගැටීමට මිසක සරෝජ් අභිමුව නිවැරදිකාරියක් වීමට නම් නොවේ.

සරෝජ් හිරිපිටිය අත දිගුකොට නිවේතාගේ අත් දෙකින් අල්ලා ගත්තේ ඉතා හැඟුම්බර අන්දමිනි.


යලි හමුවෙමු 

කිත්මා වාසනා දහනායක 
(විසිරි සිහින)

Thursday, May 26, 2022

20. විසි වෙනි කොටස ( හසරැල් සැලුනාවේ )




 "මැඩම් නිදිද ?"

කාමරයේ දොරට තට්ටු කොට පැමිණි සරෝජ් ඇසුවේ චාමලීගෙනි.

"මූණ නම් වැහි වලාකුළු ගොඩකින් පිරිලා උන්නෙ සර්.කෑවෙත් උඩින් පල්ලෙන්"

චාමලී හිනැහෙමින් පිළිතුරු දුන්නාය.ඉන් පසු සරෝජ් හට කාමරයට ඇතුල් වන්නට දී ඇය ආලින්දය වෙත ඇවිද ගියාය.වදනින් නොකීවද මේ අපූරු කතාන්දරය ඇයගේ සිතද බෙහෙවින් පහන් කරවා තිබුණි.

සරෝජ් හිරිපිටිය නිවේතාගේ සයනයේ පසෙකින් හිඳ ගත්තෙය. සුවසේ නිදන ඇයගේ මුහුණේ ඇත්තේ ශාන්ත භාවයකි.අනතුරෙන් වූ වේදනාත්මක භාවයන් දැන් නැති තරම්ය.හිසකේ කොටට කපා ඇති හෙයින් ආයෙමත් ඇය පාසල් සමයේ මෙන් ස්වරූපයක් ලබා ඇත.වත රැඳෙන මද සිනහවද සහිතව සරෝජ් ඇයගේ පොරෝනය මනාව සකසාලීය. නිවේතා සිහින් කෙඳුරුමක් නගා ඇලයට හැරුණාය.සරෝජ් ඇයගේ නින්දට බාධානොකොට නැගී උන්නේය. ඇය වෙතින් මෑත්ව යන්නට මොහොතක් තබා සිතට ආ අදිසි සිතුවිල්ලකට අනුව ඇය නළලතට සිය දෙතොල යාන්තමින් තබා සිහින් සිපුමක් තවරාලීය. ඉන්පසු සුසුමක් හෙළා කාමරයෙන් පිටව චාමලී උන් ඉසව්වට ඇවිද ආවේය.

 "චාමලී, හෙට උදේම මැඩම්ට ට්‍රීට්මන්ට් කරන්න ගෙදරට එනවා තෙරපිස්ට්ස්ලා. ඒ මිස්ලා සර්ලා එක්ක එකතුවෙලා මැඩම්ගේ ටයිම්ටේබල් එකහදාගන්න. එක එක තෙරපි ස්ලොට්ස් මැඩම්ට පහසුවක් වෙන විදියට ඇරේන්ජ් කරගන්න.ඔහොම බබා වගෙ උන්නට ඔය මැඩම් හරි හිතුවක්කාරයි.ඒ නිසා පොඩ්ඩක් කල්පනාවෙන් හරිද?"

සරෝජ් හිරිපිටිය චාමලීහට උපදෙස් දෙමින් පවසා උන්නේ ඉදිරි ප්‍රතිකාර කටයුතු ගැනය. හෙට දවසේ අත්‍යාවශ්‍ය රාජකාරි කටයුත්තක් හෙයින් චිකිත්සක නිලධාරීන් පැමිණෙන මොහොතේදී තමන්ට සිටිය නොහැකි බව සරෝජ් හෙදියට දන්වා උන්නේය. පළමු දිනයේ තමාට ඉන්න ලැබුණා නම් හොඳය.එහෙත් තම රාජකාරි කාරණය ද මඟහරින්නට නොහැකි එකකි.

"හරි සර්, මානවී මැඩමුත් එනවා කිව්වා කොහොම හරි.මම ඔක්කොම බලාගන්නම්"

සරෝජ් හිස වනා එකඟතාවය පළකොට ඉහළමාලයට නැගීගියේය. හිතේ ඇතිව ඇත්තේ සැහැල්ලුවකි. ඇය කෙසේ හෝ සිය නෙත්මානයේ දැන් සුරක්ෂිතව සිටින්නීය.

නිවේතා පාන්දරින් අවදිවූයේ කාලයකට පසුය. සති දෙකකට වඩා කාලයක් රෝහල් සයනයේ වැතිර විවිධ යන්ත්‍රවලට සවිව ගත් බටවලින් සමන්විතව උන් හෙයින් නින්දක් කියා පහසුවෙන් දෙයක් ලැබුණේ නැති තරම්මය. එහෙත් පෙරදා රැයේ යළිත් සුව නින්දක් නෙතුමතට පැමිණ තිබුණි.ඇහැරගත් මොහොතේ පටන් සුපුරුදු යැයි හැඟෙන සුවඳක් සිය සයනයේ හෝ වතෙහි හෝ තැවරී ඇතැයි ඇයට සිතුණි.

"මැඩම්ගෙ මූණ අද හරිම ෆ්‍රෙශ්. එන්න අපි වීල්චෙයා එකට මාරුවෙමු. තේ එක බීලා අපි මූණ සෝදලා ඉම්මුකෝ"

චාමලීගේ සහය ඇතිව රෝදපුටුවට පැමිණි නිවේතා ඇයගේ සහයද සමගින් විවෘත ආලින්දය වෙතට පැමිණියාය. ජනේලය විවෘත කළ වහාම වෙල්යාය පිස එන සිහිල් සුළං රැල්ලක් කාමරය තුළට හමා ආවේය. උදෑසන අරුණාලෝකය බිමට ලඟාවෙන්නට පටන් ගත්තා පමණි.

"අර බලන්නකො මැඩම්" 

නිවේතා චාමලී ඇසින් පෙන්වූ දෙසට නෙතු යොමු කළාය. ගෙවත්ත වටා සුදු වැලි ඇතිරූ මාවතේ උදෑසන දුවමින් සිටියේ සරෝජ්ය. සුදු පැහැ ටීශර්ටයක් සහ නිල් බොටම් කලිසමක් හැඳ ක්‍රීඩා සපත්තු යුවලකින් සහ සුදු පැහැ කැප්තොප්පියකින් යුතුව දිවයන ඔහු දෙස නිවේතා බලාඋන්නේ මුවග රැඳි සිනහවද සමගිනි.ඇත්තෙන්ම පනස්විය ඉක්මවා උන්නද සරෝජ් කඩවසම්‍ ය. ප්‍රවෘත්ති මවන්නන් අතර සමාජජාලයන් අතරේ පවා නිතර කතාබහ වන්නේ මේ කඩවසම් නියෝජ්‍ය අමාත්‍යවරයා ගැනය.

අහම්බෙන් මෙන් දුව යන අතර නිවේතාගේ කාමරයේ ජනේලය වෙත යොමුවූ සරෝජ්ගේ ඇස් ඇයගේ නෙතුමත ගැටුණි.ඔහු මුවේ විසිර ගියේ මඳ සිනහවකි. ඒ ආඩම්බරකාර බවක් රැඳි මන්දස්මිතය කවදත් තමා ආසක්ත කල සිනහවමය.නිවේතා සිනහසෙන්නට අමතකවූ ලෙසින් එදෙස බලා උන්නාය. ව්‍යායාම සඳහා දුවන අතරේම නිවේතාගේ කාමරයෙහි ජනේලය අසලට පැමිණි සරෝජ් ඇය අත ඉදුණු පේරගෙඩියක් තබා කොපුලට ඇඟිල්ලකින් තට්ටුකොට යළි සිය ව්‍යායාම් කරා දිවගියේය.නිවේතා ක්ෂණයකින් වූ සියලුම දේ අදහා ගන්නට නොහැකි සේ මොහොතක් අතමත රැඳි පේරගෙඩිය දෙස බලා උන්නාය.චාමලී හිනැහුණේ මේ අපූරු යුවළගේ හැසිරීම් රටා දැකය.නිවේතාගේ කොපුලක රත්පැහැය සඟවාගන්නට නොහැකිවූ තරම්ය.

                                                             ***

සරෝජ් හිරිපිටිය යළි නිවේතාට මුණ ගැසුණේ උදෑසන තේ මේසයේදීය. 

"මම ඉක්මනින් යනවා.අද ඉම්පෝර්ටන්ට් වැඩක් තියෙනවා.එහෙනම් චාමලී එක්ක අද ඔක්කොම දේවල් ටික හරියට බලාගන්න ඕනේ. ඔයාගේ ට්‍රීට්මන්ට් වලට අද කට්ටිය එනවා.තේරුනාද නිවී?"

ඉක්මන් සමුගැනීමකින් යුතුව සරෝජ් හිරිපිටිය සිය රථයට ගොඩවන්නට පෙර නිවේතාට පැවසුවේ ඇයගේ මුහුණ මුහුණෙහි හෝ ශෝකීරේඛා දෙස බලමින්මය. පෙර අතීතයේ වූ නිවේතා මෙම අහඹු අනතුරෙන් පසු සිතා ගන්නට නොහැකි අන්දමට වෙනස් වෙමින් පවතී.එය ඇයගේ අනතුරෙහි අතුරුඵලයක් ද එසේ නැතහොත් ඇය මෙතුවක් කල් වසං කළ යටි සිතේ වූ ප්‍රේමය ඉස්මතු වී ඒමක්ද යන්න සරෝජ්ට හිතාගන්නට නොහැකි විය.

"අපේ සර්ගෙ මූනේ දැන් තියෙන එළිය බලපන්කෝ බං"

සංජය රියදුරුහට පැවසුවේ සිය අමාත්‍යංශය බලා සරෝජ් ගමන් කරන මොහොතේදීය. රියදුරුද ඒ වදනට හිස සලමින් සිනාසුනේ සරෝජ් හිරිපිටිය පසුපස අසුනේ සිට ඔවුන් දෙදෙනා දෙසම රවා බලද්දිය.

"ලිඳ ලඟ සංගමය වගේ පටන් ගත්තද උඹලා දෙන්නත්."

සරෝජ් හිරිපිටියගේ වදන් වල වූයේ ඇත්තෙන්ම තරහක් නම් නොවේ.මුවග වූයේද මඳ සිනහවකි.එහෙත් මොවුන් අවුස්සාගැනීම තමන්හට ඉන්න නොලැබෙන කාරණයක් බව ඔහු දැන උන්නේය.

"ඇත්තමයි සර් කාලෙකින් සර් හිනාවෙලා ඉන්නවා අපි මේ දකින්නේ.ඇත්තටම අපිට හරි සතුටුයි නේද බං"

සංජය පැවසුවේ හදවතින්ම නැගෙන සතුට වදන් වලට හරවමිනි. කවදත් තමන්හට හිතෛෂී වූ සිය කාර්‍ය මණ්ඩලය ගැන සරෝජ් හැමවිටම බොහෝ නම්‍යශීලී විය.

"සිද්ද වෙච්ච හැමදෙයක්ම උඹලා දන්නවනේ. මේ වතාවෙ වත් මගේ හිතට සැනසීමක් ලැබෙනවා නං එච්චරයි.එහෙම නැතත් මම දැන් දුක් වෙන්නේ නැහැ"

සරෝජ් හීරිපිටිය පැවසුවේ සිය හදවතේ වූ හැඟීම් හෘදයාංගම වචනවලට හරවමිනි. තම සිතේ ශාන්තිය කවදා කෙසේ ලැබෙව්ද නොලැබේද යන්න සිතාගන්නට නොහැකිවුව නිවේතා සිය ඇස්මානයේ සිටීමම සිතට සහනයකි.

පෙර දවසේ රාත්‍රියේ ඇය නළලත දෙතොල තබා සමුගත්තද රාත්‍රියේ බොහෝ වේලාවක් යනතුරු තමන්හට නින්දක් නොපැමිණි බව සරෝජ් සිහිකළේ සිතට දැනෙන්නාවූ සහනය සහ සියුම් ආශාවක් බඳු හැඟීම ද සමඟිනි.ජීවිතේ මැදි වයසට එළඹ සිටියද සිත තවමත් සොයන්නා වූ ආදරණීය උණුසුම ඒ ආදරණීය හැඟීම සමගින්ම පවතින්නේ ඈ වෙත පමණි. කිසිදු විටෙක ඇය දුටු මොහොතේ දී අසංවර හැඟීමක් හිත පිරී ගියේ නැති තරම්ය.ආදරය ජීවිතය නිවා සැනසෙන දිනයක් පැමිණෙ නම් එය දෝතින් වැළඳ ගන්නට තමා සූදානම්ය.

                                                         ***

සියලු වැඩකටයුතු වැඩ කටයුතු හමාර වී හවස් යාමයේ සරෝජ් නිවසට පැමිණෙන විට ඔහු දුටුවේ දැඩි ලෙස හෙම්බත් වූ මුහුණින් විසිත්ත කාමරය සෝපාවක වැතිර ඉන්නා මානවීය.ඇය අසල ඇයගේ දෙපා පිරිමදිමින් සැනසුම් බස් පවසමින් සිටිනුයේ හසිතය.ඉවෙන් මෙන් සිදුව ඇති දේ සිතා ගන්නට සරෝජාට හැකිවිය.නිවේතා එකත් එකටම ලොකු අඩව්වක් අල්ලලා තිබේ.

"චූටි දුව මොකද ...ඇඟට අමාරුයි ද ඔයාට අද කොහොමද මෙහෙ යුද්දෙ?" 

සරෝජ් හිරිපිටිය ඉදිරිපස අසුනේ හිඳ ගත්තේ මානවීගේ හිසත් අත ගාගෙනමය.මානවීගේ මුහුණේ දැඩි වෙහෙසක් දකින්නට ඇත.

"අද මෙහෙ ලෝක යුද්දෙ වගේ අංකල්. අම්මිත් එක හරි අමාරුයි මේ ට්‍රීට්මන්ට් කරන්න.අපි කිව්වට අහන්නෙත් නැහැ.එයාට කියන දේවල් කරගන්න බැරි වෙනකොට තරහ යනවා.ඊට පස්සේ හොඳටම අඬනවා.අන්න චාමලීවත් එලව ගත්තා එලියට"

හසිතගේ වදන් සිනාමුසු ඉවසමින් සරෝජ් හිරිපිටිය අසුනෙන් නැගී උන්නේ 

"මට ගුටි කන්න වෙයිද දන්නේ නැහැ"

කියමිනි .කාමරයේ දොර අසල පුටුවක් තබාගෙන චාමලී හිඳගෙන සිටියාය.දැඩි වෙහෙසකර මුහුණින් සිටිය ද ඇයගේ මුහුණේ නොරිස්සුමක් නම් නොවීය.

"සර් හොඳටම තරහ ගිහිල්ලා ඉන්නේ නම්.පැය ගාණක් ඇඬුවා.මටත් හොඳටම බැන්නා .පුලුවන්නං ගිහින් ශේප් කරගන්න" 

චාමලී මද සිනහවකින් පැවසුවේ සම්පූර්ණ දිවා කාලයේම නිවේතා සමඟ කළ හරඹය විස්තර කරමිනි.සරෝජ් හිරිපිටියේ නිහඬ සිනාවක් ඇතිව කාමරය තුලට ඇවිද ආවේය .දොර දෙසට පිටුපා නිවේතා සයනයේ වැතිර උන්නාය.

"නිවී, කොහොමද ඔයාට?" 

සරෝජ් හිරිපිටිය ඇය අසලින් හිඳ ගත්තේ සිය අතක් ඇයගේ වම් උරහිසට තබමිනි. වැරෙන් ඒ අත ගසා ලූ නිවේතා මහ හඬින් හඬන්නට පටන් ගත්තා.සිය වෛද්‍ය මිතුරා පැවසූ සමහරක් කාරණා ඒ මොහොතේ දී සරෝජ්ට සිහිවිය. මේ බොහෝ ලෙසින් ඉවසිය යුතු තැනය. 

"ඇයි මේ අඬන්නේ? ම්ම්..කියන්නකො.. කෝ බලන්නකෝ මේ පැත්තට හැරෙන්නකෝ"

කුඩා දැරියක සුරතල් කරන පියකු බඳු සරයෙන් සරෝජ් නිවේතාගේ හිස පිරිමැද්දේය. ඇයගේ මානසික අසමතුලිතතාවය ද සියල්ලන්ම විසින් වටහා ගත යුතු බව වෛද්‍යවරුන් පැවසූ අතර සමහරක් විට ඇයගේ නොහැකියාවන් ඇයට අවබෝධ වීමම මේ අධික නොරිස්සීමට හේතුවී ඇතිවාවන්නට ඇත.

සරෝජ් හිරිපිටිය නිවේතා සෙමින් සයනයේ කෙළින් කොට ඇඳ විට්ටමට කොට්ට දෙකක් තබා යම් තරමකට ඔසවා හිඳුවා ලූයේය. ඇයගේ මුහුණේ කිසිදු ප්‍රියමනාප බවක් නොවීය.කේන්තියද ශෝකයද අපේක්ෂා භංගවීමද මේයැයි කියා ගත නොහැකි බොහෝ කරුණු කාරණා රැසක් ඒ මුහුණේ දකින්නට තිබුණි.

"තේ බීලා ද ඉන්නේ ?"

ඇය සවස තේ පානය ද ප්‍රතික්ෂේප කළ බව චාමලීගෙන් දැනගෙන උන් හෙයින් සරෝජ් හිරිපිටිය ඇසූවේ නිවේතා කතා කරවීමේ අභිලාෂය නිසා මිස වෙන අන් යමක් හේතුවෙන් නොවේ.

"තේ බිව්වෙ නෑනේ ?මටත් තේකක් බොන්න ඕන.අපි ටිකක් වත්තට යමුද මම ඉක්මනට change එකක් දාගෙන එන්නම් .චාමලී ...මැඩම්ව තව ටිකකින් එක් කරන් එන්න .මම වොෂ් එකක් දාලා change එකක් දාගෙන එන්නම්"

සරෝජ් හිරිපිටිය නිවේතාගේ හිස මත තැබූ අත සෙමින් හිසකේ අතර යවා පිරිමැද නැගී උන්නේය.සමහර ව්‍යායාම ප්‍රතිකාර සහ ක්‍රියාකාරකම් හේතුවෙන් දැඩි වෙහෙසකට පත්වී උන් සිත ක්ෂණයකින් නිවී ගියා බඳු විය. ඒ අත්ලෙහි සුවදායක පහස අතීතයේ දැනුණ දිනවලදී පවා මේ අන්දමින් සිතේ වූ දුක් දාහයන් නිවී ගියා මතකය. කුඩම්මා සහ පාලිකා අක්කාගේ කෙණෙහිලිකම් මත දැවීගිය හිත , වරක් දෙවරක් හිස මත අත තැබූ සැණින් සැනසුම ලැබීය.

චාමලී තදකරගත් සිනහවද ඇතිව නිවේතා සූදානම් කළාය.

"පූස් පැට්ටෙක් වගේ දැන්නම්.සර් දකින්න තිබ්බෙ උදේ පුපුරපු පිපිරිල්ල"

චාමලී යටපත් කොටගත් සිනහවෙන්ම සිතුවාය.ප්‍රේමයට කල නොහැක්කේ කුමක්ද ? සරෝජ් හිරිපිටිය නම්වූ ප්‍රසිද්ධ නියෝජ්‍ය අමාත්‍යවරයා මේ කාන්තාව සම්බන්ධව දක්වන සුමට හැසිරීමම චාමලීගේ සිත පහන් කරවාලීය.

ගෙවත්තේ පහළවූ සමර් හවුසියේ තේ පානයට අවැසිදෑ සූදානම් කොට සකසා තිබුණි.චාමලී නිවේතාගේ රෝදපුටුව එතනට ගෙන ගියාය. මානවී සහ හසිත හදිසි උවමනාවක් මවාගෙන ගමනක් යාමට අවැසි යැයි පවසා නික්ම ගියේ චාමලීටද ඇසෙන් ඉඟිකොට එතැනින් යන ලෙස පවසමිනි.

"සර් , මට කෝල් එකක් ගන්න යන්න වෙනවා.කමක් නැද්ද මැඩම්ව මෙතන තියලා මම ගිහින් ආවාට"

චාමලීගේ මුහුණේ ඇති ඉරියව් සරෝජ් හඳුනාගත්තේය.ඇයට මේ මොහොතේ අවැසි නිවේතා සහ තමන්හට නිදහසේ සිටින්නට දීම බව ඔහු දැනසිටියේය. තේ මේසය සකසා තිබුණේ නිවේතා කන්නට ආසම වූ බ්ලූබෙරි චීස් කේක් සමගිනි. එය දුටු මනතින් ඇයගේ ඇස් බබලන අන්දම සරෝජ් දුටුවේය.

"ආසයිනේද ? ම්.."

නිවේතාගේ රෝද පුටුව අසළට සිය පුටුව ඇදගත් ඔහු සුදු පැහැ පෝසිලේන් පීරිසියකට කේක් කැබැල්ලක් බෙදා ගත්තේ හැන්දක්ද සමගිනි.නිවේතා ඔහු දෙස බලාඋන්නේ කිසිවක්ම සිතාගත නොහැකිවය.

"කමු"

දකුණු අත සවි නැති හෙයින් වම් අත දිගු කොට පීරිසිය ගන්නට නිවේතා වෑයම් කළාය.සරෝජ් සිය අතවූ පීරිසිය පසෙකට කළේ මඳ රැවුම් බැල්මක්ද සමගිනි.ඉන්පසු හැන්දෙන් කේක් කැබැල්ලක් ගෙන ඇය මුවඟට තැබුවේද සිනා රහිත වතිනි.නිවේතා නිහඬවම මුව විවර කළාය.කීකරු කුරුලු පැටවෙකු සේ අණට කීකරුවූ ඇය දැක සිත පත්ළෙන් නැගෙන සිනහව මැඩ ගනිමින් සරෝජ් පසුවූයේය.

"රසයිද?"

වචන නොමැති මුව මඳ සිනහවකට විවරකරවාගන්නට තැත් දරමින් ඔහු ඇයගේ දෑසට එබුණේය. සිනා අමතක කාලය අහවරව සිනාවක් ඒ වත ඉපදෙනා තුරු තමා කෙතරම් නම් කල්බලන්නට ඇත්ද?

"ඉතින් ! කියන්න බලන්න අද මොකද ළමයාට තරහා ගියේ කියලා?"

සරෝජ් හිරිපිටිය තේ බඳුණක් සකසමින් බොහෝ ඉවසීමෙන් අවශ්‍ය මාතෘකාවට එළඹියේය. සිනාවත අඳුරකට යළි හැරෙනු දැක දැකම ඔහු ගණනකට නොගෙන තේ එකක් සාදා එය මඳක් නිවෙන්නට හැරියේය.

"බෑ..නේ."

හැඬුම් බර වතින් කැඩි කැඩී එන වදන් සරෝජ්ගේ සිතේ අනුකම්පාව උපදවාලීය.

"මේ අහන්න නිවී, මුලදී ඒවා ඔයාට කරන්න බැරිවෙයි. පහුවෙනකොට අමාරුවෙන් හරි ඔයාට ඒවා කරන්න පුළුවන් වේවි.ඒ නිසා බෑ කියලා බෑනේ"

සරෝජ් තේ බඳුන ඇය මුවට ළං කරමින් පැවසීය.නිවේතා සිය මුව පසෙකට හරවා එය ප්‍රතික්ෂේප කලාය.හිතුවක්කාර කම නම් අඩුවක් නෑ....සරෝජ් යටිසිතෙන් මුමුණාගත්තේය.සැර වැර වී අණපණත් යොදා මේ ජීවියා නම් ආණ්ඩුමට්ටු කළ නොහැක. එහෙයින් ඔහු අවසාන තුරුම්පුව ද භාවිත කළේය.

"දැන් එතකොට චූටි දුවට බබා හම්බවුණාම ඒ බබාගෙ වැඩ කරන්න අපිට සර්වන්ට්ස්ලා ගන්න වේවි එහෙනම්.ඔයාට අත අමාරුයිනෙ.ඇවිදින්න එහෙමත් බෑනෙ. නැලවිලි කවියක් කියවන්න වත් ඉතින් බෑනෙ. කමක් නෑ ඔයාට තෙරපි බැරිනම් ඔහොම ඉන්න.අපි අර වැඩ වලට වෙන කට්ටිය හොයමු"

නිවේතා දෙස හොරැහින් බලා සරෝජ් පැවසුවේ බොහෝ නිවීහැනහිල්ලේය.නිවේතා තිගැස්සී යනු ඔහු දුටුවද නොදුටුවා සේ සිටියේය.

                                                            ***

සරෝජ් හිරිපිටිය නිවේතාගේ මුහුණේ වූ වෙනස්කම් දෙස ගණනකට නොගෙන බලා සිටියේය. ඇත්තෙන්ම යමක් ඇයගේ සිතට දන්වන්නට නම් ටිකක් තදින් ක්‍රියා කළ යුතුය.මේ වන විට නිවේතාගේ ජීවිතයේ ඇති ලොකුම බලාපොරොත්තුව මානවීගේ දරුවා ය.එහෙයින් ඒ වෙනුවෙන් ඇය ඕනෑම දෙයක් කරන්නට කැප වන බව සරෝජ් දැන උන්නේය.

සරෝජ් විසින් ඉදිරිපත් කළ කාරණය තමන්ගේ ජීවිතයට කෙතරම් වැදගත්ද යන්න නිවේතා මොහොතක් කල්පනා කළාය.මානවීට තව මාස කිහිපයකින් දරුවා ලැබෙන විට මිත්තණිය ලෙස තමා ඇයව දෝතට ගත යුතුය.මානවීගේ ශරීර ලකුණු දෙස බලා ඇයටද උපදින්නේ දුවෙකු යැයි නිවේතා ට ඉබේම සිතුණු දවස් ඉබේම සිහිවිය.තමා මවක වූ දා තමා පියවි සිහියකින් නොවූ හෙයින් ඇත්තෙන්ම නොවිඳි ඒ සුන්දර හැඟීම් මානවීගේ දියණිය වෙතින් හෝ ලැබීමට ඇය බලා උන්නේ පුදුමාකාර ආසාවකිනි.

"මොකද කියන්නේ? මම දැන්ම හෙල්පර්ස්ලා හොයන්න කියලා හසිතට කියන්නද?"

සරෝජ්ගේ ස්වරයේ තිබුනේ දැඩි බවකි.නිවේතා දෙසට ගලා එන කඳුළු වළකා ගමින් එපා යැයි හිස දෙපසට වැනුවාය.

"ඒකනෙ ඔයාට පුලුවන් ඔයා මේක කොහොම හරි කරන්න ඕනෙ.චූටි දූ වුණත් බලාගෙන ඉන්නේ ඔයා බබාව බලාගන්නකන් නේ.මම කියන්නං ඒ එන therapistලට ඔයාට ගොඩක් අමාරු දේවල් එක සැරේටම කරවන්න එපා කියලා.එහෙම හොඳයි නේද ?"

සරෝජ් හිරිපිටිය අත වූ තේ බඳුන නිවේතාගේ මුවට ලං කරමින් ඇසුවේය. නිවේතා කිසිවක් නොකියා හිස වනා නිහඬ වූවාය.

"තේ බීල ඉවර වෙලා අපි අමු ටිකක් වත්ත පහලට.මට නිතර ගෙදර ඉන්නේ වෙන්නෙත් නැහැනේ.යමුකෝ මම ඔයාට garden එක පෙන්නන්නම්කො "

කතා කරමින් උන් මාතෘකාව නිවේතාගෙ සිතට තරමක් බර වැඩි බව දන්නා හෙයින් සරෝජ් හිරිපිටිය ඇය සමගින් සිය ගෙවත්තේ සුදු වැලි අතුල මාවත් දිගේ ඇවිද යන්නට සිතුවේය. නිවේතාගේ රෝද පුටුව සෙමින් තල්ලු කරමින් ඇවිද යන සරෝජ් දෙසට චාමලී දිව ආවේ දෙන්න සර් මම වීල්චෙයා එක ගන්නම් කියමිනි. 

"නෑ චාමලී ඔයා ගිහින් වැඩක් කරගන්න මම මැඩම් එක්ක ටිකක් වත්තේ ඇවිදලා එන්නම්"

සරෝජ් හිරිපිටිය ඇයව ප්‍රතික්ෂේප කොට ඉදිරියටම සෙමින් ඇදී ගියේය.ආපසු හැරී එන චාමලීගෙන් මානවී මොකද ගිය සැණෙන් ආපස්සට ආවේ යැයි ඇසුවාය. 

"දෙන්න ඇවිදින්න ගියා දැන් නම් මූණ හොඳයි වගේ පොඩි මැඩම්" චාමලී හිනැහෙමින් පැවසුවාය. 

"අම්මා හිතාගන්නත් බැරි විදියට හුඟාක් වෙනස් වෙලා හසී.මට ඇත්තටම හිතාගන්න බැරි මේක එයාගේ ලෙඩේ නිසා ඇති වෙච්ච වෙනස්කමක් ද නැත්තං ඇත්තටම අම්මා වෙනස් වුණා ද කියන එකයි" 

මානවී සැනසුම් සුසුමක් හෙලමින් හසිත හා පැවසුවාය.ඇත්තෙන්ම සිතට දැනෙන්නේ පුදුමාකාර නිවීමක්මය. 

"ඇත්තම කිව්වොත් පොඩි මැඩම් අසනීපයත් එක්ක ලොකු මැඩම්ගෙ behaviour changes ඇවිල්ලා තියෙනවා තමයි .ඒ උනාට මට හිතෙන්නෙ මැඩම්ගෙ මූණ දිහා බැලුවම එයා මේ ටික ඉන්නෙ හුගාක් සන්තෝසෙන් කියලා .ඒකට හේතුව සර්"

චාමලී පැවසුවේ සිය වෘත්තිය අත්දැකීම් සමගිනි. 

"ඔව් චාමලී .ඇත්තෙන්ම අම්මා සන්තෝසෙන් ඉන්නේ අංකල් නිසා තමයි .අම්මාගේ ජීවිත කාලෙම අම්මා සන්තෝසෙන් උන්නානම් හිටියේ අංකල් නිසා.නරකට හෝ හොඳට හෝ මේ වගේ දෙයක් වුනේ ඒ දෙන්නා එකට ඉන්න ඕන නිසා වෙන්න ඇති"

මේ වන විට සරෝජ් සහ නිවේතාගේ ජීවිත කතාව චාමලීද දැන් උන් හෙයින් මානවී කිසිවක් සඟවන්නේ නැතිව ඇයට පැවසුවාය .ප්‍රේමය යනු කෙතරම් සුන්දර මනෝභාවයක් ද යන්නට හොඳම උදාහරණයක් ලෙස දකින්නේ මෙවන් සොඳුරු යුවළවල්ය.

"ඔයා දන්නවද නිවී. මං මේ ඉඩම ගත්තේ හරියටම මම බෑන්ක් එකේ ජොබ් එක කරන කාලේ. මට මෙතන ඕන වුණේ අපි දෙන්නට ගෙයක් හදන්න.ඒ උනාට අන්තිමට මෙතන ගේ හදනකොට අපිදෙන්නා වෙන් වෙලා" 

නිවේතා රෝද පුටුවේ තබා ගෙන ඉදිරියට තල්ලු කොට ගෙන යන අතරේ සරෝජ් හිරිපිටිය පැවසුවේය.නිවේතා සුසුමක් හෙලා නිහඬ වූවාය.

"මං දන්නවා මේවා ඇහුවම ඔයාට දුක හිතෙයි.ඒ වුණාට නිවී මම මේවා අද ඔයාට කියන්නේ ඔයාව රිද්දන්න නෙමෙයි. එක කාලයක් අපි හුඟක් දුරස්වෙලා උන්නානේ. ඒ කාලේ වෙච්ච දේවල් අපි එකිනෙකා ටිකක් දැන ගත්තොත් හොඳයි කියලා මට හිතෙනවා.ඒකයි මම ඔයාට මේ විස්තර කියන්නේ "

සරෝජ් හිරිපිටිය බොහෝ නිවීසැනසිල්ලේ නිවේතාගේ රෝදපුටුව ඉදිරියට තල්ලු කරමින් කතා කළේය. ඇවිද යන අතරමඟදී තැනක නැවතී පලතුරු ගසකින් ඉදුණු පලතුරක් කඩා ඇය අත තැබීය.

ඔයා ඉතින් home designing ඒ වගේම interior decorations and gardening ඔක්කොම qualified වෙච්ච කෙනෙක්නේ.මං මේ ඉඩම ගනිද්දිත් ඒකේ ගේ හදද්දිත් professionals ලගෙ advices අනුව තමයි වැඩ කටයුතු කරගෙන ගියේ. දැන් ඉතින් ඔයාගෙනුත් අහගෙන මට හදන්න වෙනවා මේකේ තියෙන අඩුපාඩු "

නිවේතා හිස මදක් හරවා සරෝජ් දෙස බැලුවේ එවදන් වලින් ලැබූ උත්තේජයද ඇතිවය.තමා ආසා කළ අංශය මෙන්ම තමන්ගේ වෘත්තීය ද වූයේ එයය. ඉතින් සරෝජ්ගේ මේ ගෙවත්තේ කිනම් හෝ වෙනස්කමක් තමා අතින් කරනු දැකීම ඔහු රුචි නම් එය තමා උද්දාමයට පත් කරන්නක් බව නිවේතා වටහා ගත්තාය.

"ල.ස්.ස.න.යි" කැඩි කැඩී එන බස් වහරින් යුතු වුව ද නිවේතා ඔහුගේ උද්‍යානය පිළිබඳ ඇයගේ සිතට ආ හැඟීම නොවළහා පළ කළාය .

"මටත් අර ඔයාගේ වගේ පොන්ඩ් එකක් හදා ගන්ඩ ඕනේ .පොඩ්ඩක් නිදහස් වෙලාවට කකුල් දෙක වතුරට දාගෙන ඉන්න පුළුවන් ජාතියෙ එකක්" 

සරෝජ් හිරිපිටිය නිවේතාගේ රෝදපුටුව මාවත අතර මැද්දේ නවතා එතැන වූ අඹ ගසකට පිටදී සිට ගත්තේය.තමා ඉදිරිපිටටවී දෑත පපුව හරහා බැඳ ගෙන බොහෝ සැහැල්ලුවෙන් කතාබස් කරන මේ පුද්ගලයා ඇත්තෙන්ම පාර්ලිමේන්තුව නියෝජනය කරන නියෝජ්‍ය ඇමතිවරයකු ලෙස දුටුවෙකු විශ්වාස කරන්නේ ද නැත.

කර කැපූ ටී ෂර්ට් එකක් සහ ලිනන් වර්ගයේ දිග කලිසමක් හැඳ රබර් සෙරෙප්පු දෙකක් දෙපයට දමාගෙන සිටින ඔහුගේ ඇත්තේ අපූරුම කඩවසම් පෙනුමකි .නිවේතා මොහොතක් ඔහු දෙස නෙත් නොපියා බලා උන්නාය .

"හරි හරි මැඩම් ඔහොම බලන්න එපා මගේ දිහා .මම ෆ්‍රී කරගන්න හිතනව නෙමෙයි .හොඳට ගෙවන්නම් මේකට "

සරෝජ් හිරිපිටිය හඬනගා හිනැහුනේ එසේ කියමිනි නිවේතා ඉමහත් ලොබින් ඔහුගේ සිනහව දෙස බලා උන්නාය.දීර්ඝ කාලයක් තිස්සේ තමා බලාපොරොත්තු වූ අපූරුම ඒ සිනහව තමා හමුවේ මෙසේ තවමත් දකින්නට ඇත.පසුගිය දශක ගණනාවක් පුරා සිදු වූ සියලුම අඳුරු මතකයන් සියල්ල මතකයෙන් අකා මකා දමන්නට මේ සිනහව ප්‍රමාණවත්ය.

"මං ඔයාගෙ හෙවන් එකට ගියා නේ .ඉතින් එහෙ ගිය වෙලාවේ මම දැක්කා ඔයාගේ ලස්සන පොන්ඩ් එක.සනීප වෙච්ච ගමන් මටත් එයින් එකක් හදලා ඕන මෙහේ ගෙදර .හරිද?" 

සරෝජ් හිරිපිටිය නිවේතාගේ රෝද පුටුවේ ඇඳි දෙකට දෑත තබා ඇයගේ මුහුණට එබී පැවසුවේය .ඔහුගේ සුසුමන් ඇඟට දැනෙන තරමටම ඔහු ළඟ මොහොතේ දී නිවේතා හැකිළී ගියාය.ආදරය ප්‍රේමය හා උණුසුම යනාදී පුද්ගල මනෝභාවයන්ට වයස අදාල නොවන්නේ ඒ හැඟීම් වල ඇති තාරුන්‍යයේ උණුසුම හෙයිනි.දෙකොපුල සෙමින් රත් පැහැයට නැගෙද්දී නිවේතා සිනහා නොමැති වතින් බිම බලා උන්නේ නිරුත්තරය

"මොකද බය වෙලා වගේ ඇකිලෙන්නේ . ම්ම්.."

බිඳකුදු හෝ ඉවත් නොවී ඔවුන් උන්තැන සිටගෙනම සරෝජ් හිරිපිටිය ඇසුවේ ඉතා මෘදු හඬකිනි. නිවේතා මොහොතකට දෑස් ඔසවා ඔහු දෙස බැලුවේ බැලුවාය.ආදරේයැයි අතීතයේ දවසක ප්‍රකාශ කළ දා ඔහුගේ දෑස් බැබලුණේ යම් ආකාරයකට ද අද ද ඒ බැබලීම එසේම විය. හඬ එදා මෙන්ම පෙම්වත් විය. නිවේතා සිය දෑස් ඔහුගෙන් ඔහුගෙන් මුදා ගත නොහැකිව ආසක්ත වී බලා උන්නාය.

නිවේතා සිය අභ්‍යන්තරයෙන් මතුව එන්නාවූ වෙනස ගැන සිතාගන්නට වත් නොහැකි අන්දමින් වික්ෂිප්ත වූවාය. මෙතුවක් කල් තමා ඔහුව ප්‍රතික්ෂේප කල වේගයටම සමානුපාතිකව තමා දැන් ඔහුට ළං වෙමින් සිටින්නීය.එහෙත් එකම දෙයක් සිය සිතතුළ අදටද නොවෙනස්ව තදින් මුල්බැස ඇති බව ඇය දැන උන්නාය.ඒ තමා සරෝජ්හට නොගැලපෙන්නියක් යන්නය. මේ සා හිත දවන හීනමානය තමසිතින් ඉවත්ව නොයන්නේ කුමන පාපයකින්දැයි නිවේතා දැඩි සොවින් සිතුවාය.

එහෙත් සියලු දුක්පිරිපත නිවා සනහන ඒ සිනහව හමුවේ ජීවිතයේ සියලු වේදනා නිවී යන්නට පටන්ගෙනය.සරෝජ්ගේ නිවසේ තමා කෙතරම් කාලයක් තව ගතකළයුතුදැයි තීරණයද ගන්නේ ඔහුම මිස තමා නොවේ. මේ මොහොත වනවිට ඔහුගේ සියලු අනපනත් වලට කීකරුව බලාඉන්නට තමන්හට ඉබේම සිදුව ඇත.එය විටෙක සැනසුමකි.මෙතුවක් කල් නොවිඳි තරමේ තෘප්තිමය හැඟීමකි.

                                                            ***

කාළයත් සමගින් නිවේතා සිය චිකිත්සක ප්‍රතිකාර වලට සෙමින් අනුගත වූවාය. විටෙක හඬා වැටෙමින්ද , තවත් විටෙක ප්‍රතික්ෂේප කරමින්ද, දිරිය සිඳී ගොස් විඩාවෙන් පසුබාමින්ද අධෛර්යමත් වන ඇයම තවත් විටෙක මහා උනන්දුවකින් කැමැත්තෙන් කැපවීමෙන් අදාළ කටයුතු සියල්ලම කළාය.

සරෝජ් හිරිපිටිය හැකි සැම මොහොතකම නිවේතා අසළට පැමිණ ඇයගේ ප්‍රතිකාර කටයුතු විමසා බැලුවේය.මානවී මෙන්ම හසිතද චාමලීද ඇය වටා පවුරක් ලෙසින් නොවැටී සිටින්නට සහය වූහ.

"දැන් ඉතින් ස්ටෙප්ස් තියනවනෙ.ඔය ක්‍රච් එක අයින්කරන්න තමා ඕනෙ."

සරෝජ් හිරිපිටිය පැවසුවේ නිවේතා අත්වාරුවේ ආධාරය සහිතව පියවර ඔසවන අතරේය. නිවේතා මඳකට හිස ඔසවා බලා සිනහසුනාය.

"මොකද තාම බයද?" 

ඔහු ඇසුවේ ඒ සිනහව තුළ සිත අතරමං වන්නට පෙරය. කාන්දමක් සේ හිත අද්දවා තබන්නේ ඒ හසරැල්ලේමය.

"ටිකක්"

කතාබහ සෙමි සෙමින් සාමාන්‍ය තත්වයට පැමිණෙමින් ඇත. ඉඳහිටක දැනෙන කට පැටලුම් ගතිය විනා කතාබහේ ලොකු ගැටළුවක් නොමැති තරම්ය. මතකය සම්බන්ධ සිදුවීම් කිසිවක් ගැටලුසහගත නොවූ හෙයින් කතාව සහ ඒ ආශ්‍රිත දේවල් ගොඩනඟා ගැනීම එතරම් අපහසුවක් නොවීය.

නමුදු මේ වන විට ඇත්තේ හිතේ චකිතයකි.සරෝජ් හිරිපිටිය තමා වෙත මේ සා සමීප වීම කිනම් අරමුණක් උදෙසා ඇත්දැයි තවමත් තමාට සිතා ගත නොහැක.ඉතින් එය කෙසේ නිරවුල් කරගන්නද යන්න සිතේ ඇති ගැටලුවකි.

"ඕක පොඩ්ඩක් පැත්තකින් තියන්න. ඊට පස්සෙ ඔය බාර් එක අල්ලගන්නකො.මම දැකල තියෙනවා වෙනදට physiotherapist ආවම ඔයා එයා එක්ක ඇවිදින හැටි.හරි මමත් ඒ වගේ මේ හරියෙන් ඉන්නම්.හිමිහිට එන්නකෝ බලන්න"

සරෝජ් හිරිපිටිය ඊලඟ අභියෝගය කළේ ඒ අවස්ථාවේය. ඇය ඉදිරිපසට අඩියක් තබා බියෙන් මෙන් ඔහුදෙස බැලුවාය.ඔහු තමා වෙත දෝතම පා සිටින්නේ පෙර පුරුදු ළයාන්විත බැල්මෙන්මය.නිවේතා සිත දිරිගෙන අඩියක් දෙකක් පෙරට තැබුවාය. ජීවිතකාලයේ එකම එක පරිච්ඡේදයක තමා හව්හරණක් නොමැතිව වැටෙමින් උන් සමයක දෝත පා තමා නැගිටුවාලූ ඒ දෑතම අදත් තමා වෙතට එකසේම පා ඔහු සිටී. නිවේතා වාරුගෙන ඉදිරියට පා තබා ආවාය. අඩියක්..දෙකක්..තුනක්..

ඉන් පසු ඇය උන්නේ ඔහු දෑතට වාරුවී සිනාසෙමිනි. ඉතින් තමා බිම වැටුණේ පය පැකිලුණේ නැත.

"හපනි" හැමදාමත් අසන්නට කැමැති වූ ප්‍රිය ස්වරයෙන් සරෝජ් පැවසුවේය. සුපුරුදු උණුසුමැති දෑත් වලල්ල ඇය වටා එතී තිබුණේ නිවේතාට කිසිදු අපහසුවක් ඇතිනොකරමිනි.

"චූටි දූ ඇඩ්මිට් කරන්න තියෙන්නෙ ලබන මාසේ නේද නිවී?"

ඇයව මුදාහරිමින් සරෝජ් ඇසුවේය. සරෝජ් හිරිපිටිය තමාට මෙන්ම සිය දියණියට දක්වන මේ සැලකිල්ල නිවේතා වටහාගෙන උන්නේ මානවී ඉතා කුඩා කල සිටමය.

"ඔව් ,මට ආසාවේ බෑ"

නිවේතාගේ ඇස් මාතෲත්වයේ බලාපොරොත්තු වලින් දිදුලන්නට විය.සරෝජ් ඇය දෙස බලාඋන්නේ මේ ගැහැණිය සිය ජීවිතයේ ඒ අභාග්‍යසම්පන්න ඉරණමට ඒ කාලයේ මුහුණ නොදුන්නා නම් ...යන සිතුවිල්ලද ඇතිවය.

"කෝ බලන්න දැන් චූටි බබාව ගෙනාවම අත්තම්මාට පුළුවන් ද බබාව ගන්න කියල"

සරෝජ් සිය අතේ වූ පොත ඇය දෝතේ තබමින් පැවසීය. දකුණත තවමත් නුහුරු වුව වමත මනාව සුහුරුව ඇති හෙයින් නිවේතා පොත දෑතින් බදාගෙන මෙන් අල්ලාගත්තාය. 

"අත තමයි.."නිවේතාගේ මුහුණ බෙරිව ගියේ තවමත් අත හොඳින්ම ක්‍රියානොකරන හෙයිනි.

"නෑ කොහොමත් අත සනීප වෙන්න ටිකක් කල් යනවනෙ.ඩොක්ටර්ස්ලා වගේම ඔයාගේ තෙරපි කරන යාලුවෝ ටිකත් ඒක කිව්වනෙ නේද? කලබල නොවී අපි බලමුකො නිවී" 

සැබවින්ම සරෝජ් හට ඇත්තේ කඩාවැටෙනා සිතක් නිවාලිය හැකි ස්වරයකි.ජීවිතය තමා හට ගෙන ආ ඉරණම තමා විසින් භාරගත යුතුය.මෙතුවක් කල් දෛවය කළ සියලු සරදම් තමා හට ලැබුණේ ජීවිතය අගාධයට හෙළමිනි.නමුත් ඒ කිසිවක් හමුවේ නොසැලුණු ආදරණීය සබඳතා කිහිපයක් තවමත් තමා වටා ඇත.ඒ හයියම තමා හට ජීවිතය ගොඩනගා ගන්නට ප්‍රමාණවත් බව නිවේතා වටහා ගෙන උන්නාය.

කෙතරම් කාර්යබහුල චරිතයක් වුවද සරෝජ් හිරිපිටිය නිවේතා වෙනුවෙන් හැකි පමණින් තම කාලය වෙන්කොට තැබුවේය. ඇය සුවපත් වීම තමන්ගේ වගකීමක් බව ඔහු විශ්වාස කළා බඳුවිය. ඇය සුවපත් වූ පසු තවදුරටත් තමා ඇසුරේ මේ නිවසේ සිටි ද එසේ නැතහොත් කුමන තීරණයක් ගනීවිද යන්න සම්බන්ධව නිතරම සරෝජ් තුළ මහා දෙගිඩියාවක් පැවතුනේය. ඔවුන් දෙදෙනා අතර නිශ්චිත යැයි කිව හැකි සබඳතාවයක් නැති වුවද ඇය තමා සතු ප්‍රේමණීය වස්තුවක් බව ඔහු තම සිතටම සැමවිටම ඒත්තු ගැන්නුවේය.

දේශපාලන ලෝකය කිසිදා සුන්දර එකක් නම් නොවේ. සරෝජ් හිරිපිටිය කෙතරම් ගැටුම්කාරී තත්ත්වවලින් මිදී ඈත්ව සිටියද විවිධාකාර දේශපාලන පක්ෂ අතර සිදුවන ඝට්ටන සමුදායට මැදිවීම අනිකුත් ඇමතිවරුන්ට මෙන්ම ඔහුටද පොදු විය.ඉදිරියට එන පාර්ලිමේන්තු මැතිවරණය හමුවේ සරෝජ් හිරිපිටියට ප්‍රධාන අමාත්‍ය ධුරයක් අනිවාර්යෙන්ම ලැබෙනු ඇතැයි පැතිරී ගිය හාහෝව විවිධාකාර පක්ෂ අතර සහ පුද්ගලයන් අතර ගැටුම්කාරී තත්ත්වයන්ගේ කොනකට ඔහුද ඇදෙන්නට හේතුවක් විය.

කියන්නට දෙයක් නොමැති තැන පුද්ගලයෙකුගේ පෞද්ගලික ජීවිතය ඇදගෙන මඩ ප්‍රහාර එල්ල කිරීම සාමාන්‍යයෙන් ශ්‍රී ලාංකික දේශපාලනයේ පොදු පුරුද්දකි. තමා මෙන් නොව ප්‍රධාන අමාත්‍ය ධූරයට ඇස ගසාගෙන සිටින්නා වූ පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රීවරු කිහිප දෙනෙක් සරෝජ් හිරිපිටියට විරුද්ධව සිය ප්‍රචාර දියත් කරන්නට පටන් ගත්තේ මේ අතරය.

"සර් පොඩි ප්‍රශ්නයක්.ප්‍රශ්නයක් කිව්වට ඇත්තෙන්ම ප්‍රශ්නෙකුත් නෙමෙයි.මේ එක එකාගේ gossip දැන් පැතිරෙන්න පටන් අරගෙන.ඉලෙක්ෂන් එක කිට්ටු වෙනකොට එක කට්ටියක් පුදුමාකාර බයෙන් ඉන්නේ සර්ට මිනිස්ටර් post එක ලැබේවි කියලා."

කාර්යාලයේ සෙනග අඩු මොහොතක සරෝජ් හිරිපිටිය වෙත පැමිණි සංජය පැවසුවේ සිය ජංගම දුරකථනයේ එක් ප්‍රවෘත්තියක් පෙන්වමිනි.සමාජ ජාල ගත පේජයක සරෝජ් හිරිපිටිය සහ නිවේතාගේ සේයාරුවක් අලුත් ප්‍රවෘත්තියක් මවා තිබුණි.

වසර ගණනාවකට පසු කඩවසම් නියෝජ්‍ය ඇමතිවරයාගේ අනියම් බිරිඳ හෙළිවේ. නීත්‍යානුකූල බිරිඳගේ මරණය සැකයකි.   

සරෝජ හිරිපිටියගේ මුහුණේ මස් පිඩු කෝපයෙන් නලියන්නට විය. හිමගිරක් මෙන් නිසල වුවද සරෝජ් කෝපගත්විට හැසිරෙන අන්දම සංජය වුවද දැක ඇත්තේ වරක් හෝ දෙකක් පමණි.එවන් ඉවසීමක් ඇත්තෙක් මෙසේ කෝපගැනීම කොහෙන් කෙළවර වේදැයි සංජයටම සිතාගන්නට අපහසුය.

නොසරුප් වදන් වැලක් මුවගින් පිටවෙද්දී සරෝජ් හිරිපිටිය උන් අසුනද බිමට ඇදවැටෙන සේ පයින් ගසාගෙනම නැගී උන්නේය.

"සර් ප්ලීස්. මේක මම කට්ටිය එහෙමෙහෙ වෙනකල් ඉඳලා සර්ට කියන්න ආවේ ඔන්න ඔය තරහ එන බව දන්න නිසා.අද කාලේ සෝශල් මීඩියාවල පතුරු ගහන සිද්ධි වලට ආයුෂ තියෙන්නෙ සතියක් නැත්නම් දෙකක්.අලුත් එකක් ආවගමන් හැමෝටම ඒක මතක නැතිවෙනවා.ඒ නිසා ටිකක් ඉවසමු සර්"

සංජය අඩියට දෙකට සරෝජ් අසළට පැනගත්තේය.සරෝජ් සිය දබරැඟිල්ල සංජයගේ මුහුණ අසල ලෙලවාලීය.

"අද දවස ඉවර වෙන්නකලින් ඔක්කොම සයිට්ස් වලින් මේක අයින්වෙන්න ඕනෙ හරිද? එතනින් එහාට මේක පස්සෙ ඉන්නෙ කවුද කියන එකත් මමම හොයාගන්නම්"

"හරි හරි මම දැනටත් ඒක හොයන්න සෙට් කරගෙන ඉන්නෙ.සර් කාම්ඩවුන් වෙන්නකො"

සංජයගේ බසින් මඳක් නිවීගිය සරෝජ් යළි අසුනටම ඇදවැටුණේය.

                                                    ***


යළි හමුවෙමු 

කිත්මා වාසනා දහනායක 

( විසිරි සිහින)




Sunday, May 22, 2022

19. දහනව වෙනි කොටස ( හසරැල් සැලුනාවේ )




 හසිත වහ වහා ගෙන ආ රෝදපුටුවට නිවේතා මාරුකළේද සරෝජ් විසිනි. සේවකයකු විසින් විවෘත කළ දොරෙන් ඇතුළට රෝදපුටුව තල්ලුකොට ගෙන යන ඔහුගේ අතක උණුසුම සිය උරහිසට දැනෙද්දී ඇසට ගලාඑන කඳුලු වලකාගන්නට නිවේතා අසමත් වූවාය. ඒ කඳුල ඉකියක්ව පිටට නොඑන්නට දරාගනිමින් ඇය නෙතුපියාගෙනම උන්නාය.

" ට්‍රීට්මන්ට් වලට පහසු නිසා මං පහළ තට්ටුවේ කාමරයක් සූදානම් කරන්න කිව්වා. චූටිදුව ගිහින් පොඩ්ඩක් බලන්න ඔක්කොම හරිද කියලා. ඒක හරි නැත්තම් අපි වෙන කාමරයකට ශිෆ්ට් වෙමු"

සරෝජ් පහළමාලයේ කාමරයක් අසළ නැවතෙමින් මානවීට පැවසුවේ ඇසින් නිවේතාද සමගින් ඇතුළට යන ලෙස පෙන්වමිනි.ඇයට සුවපහසුව කෙතෙක් සැලසුවද ඇයගේ රුචිකත්වයට එය ගැලපේදැයි සිතාගන්නට නොහැකි හෙයින් ඊට කාලය දිය යුතුය.

මානවී නිවේතාගේ රෝද පුටුව හසිතට කාමරයට තල්ලු කරගෙන යන්නට ඉඩ දී ඒ පසුපසින් කාමරයට ඇතුළු වූවාය. නිවේතා කාමරය සිසාරා එකම ඇස් බැල්මක් හෙළුවේ තමා කැමති හැමදේම සරෝජ් කෙසේ වටහාගෙන ඇත්දැයි අදහා ගන්නට බැරි තරම් විමතියෙනි.

සරෝජ් සහ තමා අතර කතාබහ සංවාදයන් පැවතුණේ අල්ප කාලයකි.ඒ ගතවූ කාලයේ හෝ තමන් දෙදෙනා අතර සිය රුචි අරුචිකම් සම්බන්ධයෙන් කිසිවක්ම කතබහට ලක්නොවූ බවද නිවේතාට සිහිවිය. මානවී සහ නිලීකා වෙතින් දැනගන්නාවූ යම් යම් කාරණා මිසක සරෝජ් මේ සා තමා ගැන වටහාගන්නට ඉඩක් නොමැත. ඒ පැනයද හිත තබාගෙනම විමතිය මුසු බැල්මෙන් නිවේතා මානවී දෙස බැලුවාය.

"මගෙ දිහා ඔහොම බැලුවාට ඉතින් මට කියන්න දෙයක් නෑ සුදූ. මේවා ඔක්කොම සරෝජ් අංකල්ගෙ වැඩ"

මානවී ඇයගේ වතට එබෙමින් පැවසුවාය.

"ඇයි කාමරේට කැමති නැද්ද ?වෙනස් කරන්න ඕනද ? නැත්නම් වෙන කාමරයක් බලමු" 

සරෝජ් පැමිණ සිටියේ තමා අසලටමය.නිවේතා හිස දෙපසට වනා එය එසේ නොවේ යැයි පැවසුවාය.මීට වඩා සිත නිවාලන තැනක් ඇත්නම් ඒ තම නිවසම පමණි.

"තව ටිකකින් නර්ස් ඒවි. ඒ ආවම චේන්ජ් කරගෙන ඇඳට මාරුවෙමු. චූටි දුව එහෙනම් නර්ස් ආවම කරන්න ඕන දේවල් ටික කියලා දෙන්න.මම උඩ රූම් එකට යනවා.ආ..ඔයාටයි හසිතටයි මෙතන නෙක්ස්ට් රූම් එක ඇරේන්ජ් කරල ඇති.නර්ස් ආවම පොඩ්ඩක් රෙස්ට් කරල ඉන්න"

කාන්තාවන් කාන්තාවන් අතරේ කතාබහ විය හැකි කාරණා සම්බන්ධයෙන් තමා මෙතැන සිටීමම සමහරක් විට අපහසුතාවයකට හේතුවනු ඇතැයි සරෝජ් වටහාගත්තේය. ඉතින් කෙටි වේලාවකට හෝ තමා මෙතැනින් මිදීයාම උචිත බව ඔහුට දැනුණි.

නිවේතා සරෝජ් හැරී යන දෙස බලාඋන්නාය.ළය මත්තේ දැඩිව තදවූ සුසුමක් ඉබේම නිදහස් ව යනු ඇයට දැනුණි.මානවී අම්මාගේ මුහුණ දෙස නිහඬව බලාඋන්නාය.

"අම්මි ජනෙලෙ ගාවට යං.එන්නකො ඔයාට මෙතන සීනරි එක පෙන්වන්න"

මානවී රෝදපුටුවට මඳ තල්ලුවක් දුන්නාය. කාමරයේ ජනේලය විවෘත වූයේ ඈතින් දිලෙනා කුඹුරු යායකටය. නිල්ල නිලන නිල්වන් කුඹුරු යායට මායිම්වන සරෝජ්ගේ ගෙවත්ත සිමෙන්ති වැටකින් මායිම් කොට තිබුණි.සිමෙන්ති වැට දිගටම මල්පුරා ගොස් තිබූ කහ සහ නිල් මල් වැල්‍ රැසකි. නිවේතා පහන්ව යන සිතින් යුතුව එදෙස බලාඋන්නාය.

"ලස්සනයිනේ?"

මානවී ඒ දසුනෙන් වශීවී මෙන් ඇසුවාය.නිවේතාද හිස වනා පිළිතුරු දුන්නේ එය අනුමත කරමිනි. රෝගයක් සුව වන්නට ගතට මෙන්ම සිතටද ඔසු අවශ්‍ය වේ. ගත දුබල වන දා එයට කෙතෙක් ප්‍රතිකාර කළ ද සිත සවිමත් නොවේ නම් ඒ කිසිදු ප්‍රතිකාරයකින් පලක් නොවේ. ඒ කාරණය සරෝජ් මනාව අවබෝධ කරගත් හෙයින් නිවේතාගේ ඉදිරි ප්‍රතිකාර කටයුතු සියල්ල මනාව සංවිධානය කළේ නිලීකාගෙන් සහ මානවී ගෙන් ඇය සම්බන්ධ දේ අසා දැනගෙන ය.

"මේවා...මේවා..?"

නිකිතා කාමරයේ වූ තිර ඇතිරිලි පෙන්වමින් මානවී ගෙන් විමසුවේ ඇයගේ රුචිකත්වය සරෝජ් දැන ගත්තේ කෙසේදැයි ආයාසයෙන් අසන්නට ය .

"ඔයාට ඒවායින් වැඩක් නෑනේ අන්තිමේ කොහොමහරි ඔයා ආස විදිහට ඔක්කොම තියෙනවනේ?" 

මානවී අම්මාගේ කොපුලක් සෙමින් මිරිකමින් පැවසුවාය. 

මෙතුවක් කල් ජීවිතයේ පිටට පෙන්වා තිබූ අකමැත්තට වඩා යටි සිතේ තදවී තිබු කැමැත්ත මතුවී ගෙන එනු නිවේතාට ක්‍රමයෙන් දැනුනි.

 "ඔන්න මම ආවා. අපි වොශ් එකක් දාලා චේන්ජ් කරගෙන ඉමු නේද මැඩම්?"

කාමරයේ දොරට තට්ටු කොට ඇතුළට පැමිණි හෙදිය ඇසුවේ නිවේතාගෙනි. පෞද්ගලික හෙද ආයතනයකින් පැමිණි ඇය සැබැවින්ම ප්‍රියමනාප වූ තරුණියක් වූවාය. නිවේතා මද සිනහවක් පා මානවී දෙස බැලුවාය 

"අම්මි එහෙනම් මේ මිස් එක්ක ගිහින් වොෂ් එකක් දාගෙන එන්න. මම චුට්ටක් එහා කාමරයට ගිහින් රෙස්ට් එකක් ගන්නම්" 

මදක් ඇයගේ මුහුණට පහත් වී කුඩා සිපුමක් කම්මුලෙහි තැබූ මානවී හෙදියට ද සිනහවක් පා කාමරයෙන් පිටවී ගියාය .

"මැඩම් මම චාමලී. අපි එහෙනම් යමු වොශ් එකක් දාලා එන්න"

චාමලී නිවේතාගේ රෝදපුටුව ඉදිරියට තල්ලු කරගෙන යමින් පැවසුවාය. දකුණු අර්ධය තාමත් හරි හරියාකාරව ක්‍රියා කරන්නේ නැති හෙයින් ඇයගේ සහය තමාට ලබා ගන්නට සිදුවෙයි.නමුත් මෙතුවක් කාලයක් ස්වාධීනවම කරගෙන ආ තමන්ගේ සියලු වැඩකටයුතු විශේෂයෙන්ම සෝදා පවිත්‍ර කර ගැනීමේ කටයුතු තවකෙකුහට නිරාවරණය වන්නට සිදුවීමම මහත් අසරණ භාවයකි.ඇසට කදුලක් උණා එද්දි නිවේතා සුසුමකින් එය මගහැරවා ගන්නට තැත්දැරුවා‍ය.

ගත දොවා අලුත් ඇඳුමකට මාරුවීමේදී ද බොහෝ දුරට හෙදියගේ සහාය ලබා ගන්නට නිවේතාට සිදුවිය. 

"මැඩම්ට තෙරපි කරන්නට පටන් ගත්තට පස්සේ ඕව ටික ටික හරි යාවි.ඒ නිසා වැඩිය ඕවා ගැන හිතන්න එපා"

නිවේතාගේ අපහසුතාවය වටහාගත් චාමලි ඇයගේ අතකින් අල්ලාගෙනම පැවසුවාය.දෛනික කටයුතු වලදී තවකෙකු මත යැපීම කෙතරම්ම කෙනෙකුහට අසීරු ද යන්න චාමලී සිය වෘත්තීය අත්දැකීමෙන්ම වටහා ගෙන උන්නාය.නිවේතා බොහෝ අසරණව පිළිතුරු සිනහවක් පෑවාය.

 යළිත් සරෝජ් සහ නිවේතා හමුවූයේ සවස් යාමයේ දී තේමේසයේ දීය.

"පුළුවන් තරං අම්මව කෑම මේසෙටත් එළියටත් එක්ක යන්න ඕන චූටි දුව.ඔයාලා ඉන්න දවසට ඔයාලත් චාමලීට උදව් කරන්න. නැත්නම් එයා කාමරයටම වෙලා ඉන්න බලාවි"

චාමලී නිවේතා කාමරයෙන් තේ මේසය වෙත කැඳවාගෙන එන තෙක් බලා උන් මානවීට සරෝජ් හිරිපිටිය පැහැදිලි කළේ ඒ ආකාරයට ය. හැකිතාක් දුරට සාමාන්‍ය ජීවිතයට අනුගත කළ යුතුය.සමහරවිට එයඒ තරම්ම පහසු දෙයක්ද නොවනු ඇත.

නිවේතාගේ මුහුණට අලුත් එළියක් වැටී ඇති බව මානවී දුටුවේ ඇයගේ වත දුටු ක්ෂණයෙහිමය.ඇතැම් විට එය රෝහලෙන් පිටව විත් ගත දොවා පහසු ආකාරයට සිටින්නට ලැබීම නිසා වන්නට ද ඇත.නමුත් ඊට වඩා අම්මාගේ ඇස් වල අමුතු බැබළීමක් තිබේයැයි මානවීට සිතුනි.

"නිවී, දැන් කලින්ට වඩා ඇඟට පහසු ද?"

සරෝජ් ඇසුවේ ඔහුගේ සුපුරුදු සාමාන්‍ය හඬිනි.නිවේතා නිහඬවම හිස වැනුවාය.

" ඔලුව වනනවාට වඩා නරකද කතා කරන්න උත්සාහ කළා නම් ටිකක්.කොහොමත් ඔයාට speech therapist කෙනෙක් එනවා හෙට ඉඳලා.ඒ කියන දේවල් චාමලී එක්ක හරිවිදිහට කරන්න. අනිත් දේවල් වලටත් අපි therapy පටන් ගන්නවා මේ සතියෙ ඉඳලම"

සරෝජ් පැවසුවේ ඇයගේ වැඩකටයුතු සම්බන්ධව තීරණ ගැනීම වචනයෙන් මෙන්ම ඉරියව්වෙන්ද පෙන්වමිනි. මානවී සියල්ල නිහඬව යටිසිතින් සිනහසෙමින් බලා උන්නාය. 

මේ ටොම් ඇන්ඩ් ජෙරීලා දෙන්නා මෙහෙමවත් එක තැනක ඉන්න එක කොච්චර දෙයක්ද ?අපේ අම්මිගෙ පුස්පාට් දැන්වත් අඩු වෙලා ගියොත් ලොකු දෙයක්.

ඇය යටි සිතින් සිතුවාය.එතුවක් කල් ජීවිතයේ අම්මා තමා වෙනුවෙන්ම සියලුම දැ කැප කළාය. සරෝජ් අංකල් හට අම්මගේ සිත තුළ වූ සෙනෙහස ඇයට කිසිදා රහසක් වූයේ නැත.නමුත් අම්මා සැමවිටම සිය සිතුවිලි සඟවා තබන්නට උත්සාහ ගත්තාය.නමුදු මේ සෙනෙහස සිත ඇතුලේ තබාගෙන ඇය සැමදා දුක් විඳි බව තමා දනී. කෙතරම් අභාග්‍ය සම්පන්න තත්වයක් වුවද මේ සිදුව ඇත්තේ ඔවුන් දෙදෙනා යළි එක්කිරීමේ ඉරණම් තීරණයක් නම් එය ඉතසිතින්ම පිළිගන්නා බවට මානවී සිය සිතට ඒත්තු ගැන්වුවාය.


                                                                ***

"තේ බීලා ටිකක් මිදුළට යන්න චූටිදුවයි චාමලීයි එක්ක.චූටි දුව ඔයාල අද මෙහෙ ඉන්නවානේද? දවසක් දෙකක් ඉඳල යන්න.නැත්නම් අම්මාට පාලු හිතෙයි"

සරෝජ් හුනස්නෙන් නැගී සිටිමින් පැවසුවේය. නිවේතාහට සිය නිවෙස සහ ඒ ආශ්‍රිත සියලුම දේ හුරුවන්නට නිදහස දිය යුතුය.තමා සිටිනා විට තවමත් ඇය සිටින්නේ අපහසුතාවයකින් බව ඔහුට වැටහෙයි.එහෙයින් කෙටි වේලාවකට හෝ නිවසෙන් බැහැරව යෑමට සරෝජ් තීරණය කළේ‍ය.

"අනේ අංකල් හෙට මම වැඩට යන්න ඕන. බබී විතරක් මෙහේ තියල ගිහිල්ලත් බැහැනේ.අපි තව ටිකක් හවස් වෙලා යන්නම්.ඊළඟට එන්නේ week end එකනෙ.අපි නවතින්නම බලාගෙන එන්නම්"

නිවේතාගේ සහ සරෝජ්ගේ මුහුණ දෙස මාරුවෙන් මාරුවට බලමින් හසිත පැවසුවේ සමාව අයදින ස්වරයකිනි. නිවේතාගේ මුහුණ මොහොතකට බෙරිව ගියද ඇය ඒ හැඟීම යළි වලකා ගත්තාය.

"අංකල් කොහෙද යන්නෙ?"

මානවී ඇසුවේ නිවේතාගේ සිතතුළ තෙරපෙමින් තිබූ පැනයය.නිවේතාද දැස් දල්වාගෙන ඔහුගේ වත දෙස බලාඋන්නේ පිළිතුර අපේක්ෂාවෙනි.

" මම යාළුවෙක් මුණගැහෙන්න පොඩ්ඩක් ගිහින් එනවා චූටිදුව"

නිවේතාගේ දෑස් මගහරිමින් මානවීට පිළිතුරු දුන් සරෝජ් සමුගැනීමකුදු නොකොට රිය ගෙන්වාගෙන පිටව ගියේය. නිවේතාගේ සිතෙහි සියුම්ම වේදනාවක් ඇහැරෙමින් තිබුණි. ඒ වේදනාවට සමගාමීව නෙත් පුරා පිරුණු කඳුළක් කොපුල් දිගේ ගලා බැස්සේ ය .

"ඇයි අම්මි , අනේ ඇයි ඔයා අඬන්නෙ?" 

මානවී අඩියට දෙකට නිවේතා අසලට ළං වූවාය. අම්මාගේ ඇස් වල ඇත්තේ වේදනාත්මක බැල්මකි. ඇයගේ සිත තුළ පවතින්නාවූ දේ කුමක් දැයි සිතාගන්නට මානවීට නොහැකිය.

"ට..ර.හ වෙ.ල්.ලා"

සරෝජ් ගිය දෙසට වම් අත දිගු කරමින් පැටලෙන ස්වරයෙන් නිවේතා මුමුණද්දී මානවීගේ මුවගට ආවේ මුදු සිනහවකි.හසිතද සිය සිනහව විසිරයායැයි බියෙන් මෙන් වහා ඉවත බලාගත්තේය.

මේ මොහොතේ අම්මාහට කැපෙන්නටම උත්තරයක් දෙන්නට මුව නලියන්නේ වුවද ඇය ඉන්නා තත්වය මත එවැන්නක් කීම නුසුදුසු බව මානවී වටහාගෙන උන්නාය.

"තරහා වෙලා නෙමේ .එයාට ඉතින් වැඩ තියෙනවනේ.අපි ගාවට වෙලාම ඉන්න බැහැනේ.හා හා තේ බීලා ඉවර නම් අපි යන්කෝ මිදුලට.චාමලී ඔයාට පුලුවන් නේද වීල්චෙයා එක ගන්න"

නිවේතාගේ ශෝකාකූල මුහුණ දෙස බලමින් මානවී ඇයගේ අවධානය වෙනස් කරන්නට යෝජනාවක් ගෙන ආවාය. අම්මා කවදත් ගස් කොළන් අතර සැරිසරන්නට ඉතා කැමැතිය. 

චාමලී රෝදපුටුව මිදුලට ගෙන සුදු වැලි ඇතිරූ මාවත දිගේ නිවේතා රැගෙන ගියාය. සුදු පාට වැලි අතුළ මාවත දෙපස කළු පැහැයෙන් කෙටි උසකින් මායිම් තාප්පවලින් සීමාකොට තිබුණි.එම මායිම් ගැටි දෙකට ඔබ්බෙන් වූයේ සිහින් දිග පත් ඇති කොළ පැහැති විසිතුරු ශාක ගොන්නකි.

කාලයක් තිස්සේ උමතුවෙන් මෙන් පැල තවාන් වල ඇවිදිමින් විවිධාකාර විසිතුරු පැල එක් රැස්කිරීම නිවේතාගේ විනෝදාංශයක් විය.උද්‍යාන අලංකරණයේදී ඒ ඒ ස්ථානවලට ගැලපෙන්නා වූ ශාකයන් තෝරා ගැනීමට ඇය ඉතා දස්කම් දැක්වූවාය. සරෝජ්ගේ නිවසේ මිදුලේද උද්‍යාන අලංකරණයට කවුරුන් හෝ පළපුරුදු වෘත්තිකයෙක්ගේ සේවය ලබා ගෙන ඇති බවක් පෙනේ.නඩත්තුවද මනාව පවත්වාගෙන යයි.

සැලකිය යුතු තරම් ඉඩවපසරියක් හිමි සරෝජ්ගේ ගෙමිදුලේ අස්කොන් සියල්ලටම යා හැකිවන සේ සුදු වැලි අතුළ මාවත් සකසා තිබුණි.

"අමුතුවෙන් ජොගින් පාත්වේස් ඕන්නෑ අංකල්ට නම්. මේ වත්තේම ඇවිදින එක මාරම ශෝක්.අනික හිතටත් සනීපයි නේ අම්මි"

මානවී හසිතගේ අතෙහි එල්ලීගෙන ඔවුන් හා සමගාමීව ඇවිදින අතරේ පැවසුවාය.වෙල්‍ යායම පිස හමන්නේ සනීපදායක සුලඟකි. දාහය නම් බිඳක් හෝ ඇත්තේම නැති තරමය. වත්ත කෙළවරකට වන්නට පළතුරු ගස් යායක් වවා ඇත.දේශීය හැම පළතුරක්ම පාහේ එහි ඇතුවා සේය.

මානවී ඉදීගෙන එන්නා වූ ඇඹිල්ල කරල් කිහිපයක් කඩාගෙන සෙමින් සපමින් අවට සිරි නැරඹුවාය. අම්මා සුවවන්නට ඕනෑවටත් වඩා පහසුකම් මෙහි ඇත.ඉතින් හවස් යාමයේ තමා පිටවයෑම සුදුසුමය.

නිවේතා සන්සුන්ව යන සිතින් හාත්පස බලමින් උන්නාය.ඇය සිතතුළ එකින් එක පොදි ගැසෙන්නේ සරෝජ්ට මුහුණ දෙන්නට අපහසු චකිතය විනා අන්කිසිවක් නොවේ.ඔහු සිටින්නේ කිසිවක්ම ගණන් නොගත් ආකාරයටය. එය හිතට දරාගන්නට නොහැක්කකි.බනිනවා නම් දොස් නගනවානම් හිත හදාගන්නට හැක.නමුත් සරෝජ්ගේ දඬුවම් දීම වෙනස්ම ආකාරයක එකක්ය.

 

සරෝජ් යළි පැමිණියේ බොහෝ රෑවීය. ඒවන විට මානවී සහ හසිත නික්ම ගොස් තිබුණි. සේවක මණ්ඩලයේ කිහිප දෙනෙක් මෙන්ම චාමලීද සිටිනා හෙයින් මානවී අම්මාගෙන් සමුගෙන ගියේ සිතේ බරක් නොමැතිවමය.

"මැඩම් රෑට ලයිට් ඩයට් ගන්නෙ කියලා පොඩි මැඩම් කිව්වා.අපි එහෙනම් සුප් එක්ක කෝසස් ගම්මු. කෑම මේසෙට ඇරලා තියෙන්නෙ. යමු නේ"

සවස මිදුලේ ඇවිද ඒමෙන් මඳ වෙහෙසකට පත් නිවේතා සයනයට ඔසවා මෙන් තැබුවේ හසිතය.තවමත් අනතුරෙහි විවිධාකාර සංකූලතා ශරීරයට බලපෑම් ඇතිකරමින් තිබේ.එහෙයින් විවේකය ඉතාම අවශ්‍යය. සරෝජ් එනතුරා බලාඋන්නද චාමලීහට ආ ඇමතුමෙන් අණකෙරුණේ තමන්හට රාත්‍රී අහරගෙන බෙහෙත් බී නිදාගන්නා ලෙසය.කිසිදා නොවූ අන්දමින් තමා ඔහු එන මගක් බලන්නේ මන්දැයි නිවේතාටම ගැටලුවකි.ඇය බෙරිව ගත් වතින් යුතුව ඕනැවට එපාවට මෙන් අහරගත්තාය. චාමලී අතින් ලද බෙහෙත් ටික බී සයනයට වට ඇයගේ නෙතු අතරට නින්ද ලඟාවූයේ ඉතා ඉක්මනිනි.


                                                                ***


යළි හමුවෙමු 

කිත්මා වාසනා දහනායක 
( විසිරි සිහින)